ÍslenskaenEnglish

Aðilar að Skemmunni

Leit eftir:


LokaverkefniHáskóli Íslands>Félagsvísindasvið>Meistaraprófsritgerðir>

Vinsamlegast notið þetta auðkenni þegar þið vitnið til verksins eða tengið í það: http://hdl.handle.net/1946/3507

Titill

Ófrávíkjanlegar reglur samkvæmt lögum nr. 43/2000 um lagaskil á sviði samningaréttar

Útdráttur

Umfjöllunarefni ritgerðarinnar eru ákvæði laga nr 43/2000 um lagaskil á sviði samningaréttar er varða svokallaðar ófrávíkjanlegar reglur. Slíkar ófrávíkjanlegar reglur geta haft áhrif á hið víðtæka samningsfrelsi aðila til að velja sjálfir þau lög sem beita skal um samning þeirra þegar álitaefni hefur tengsl við fleiri en eitt land og sem er almennt talin grundvallarregla á sviði alþjóðlegs einkamálaréttar. Fjallað er almennt um meginreglu laganna um samningsfrelsi en stærstur hluti ritgerðarinnar fer í afmarka efnisinntak undantekningarákvæða laganna sem vísa til ófrávíkjanlegra reglna.
Reglur laga nr. 43/2000 eru byggðar á þjóðréttarsamningi, sem aðildarríkjum Evrópusambandsins er skylt að vera aðilar að, svokölluðum Rómarsamningi um þau lög sem beita skal um skuldbindingar af samningaréttarlegum toga. Reglur Rómarsamningsins voru þáttur í viðleitni aðildarríkja Evrópusambandsins til að stuðla að samræmdri réttarframkvæmd á sviðum sem hafa mesta þýðingu fyrir framkvæmd sameiginlegs innri markaðar. Því þótti brýnt að íslenskar lagaskilareglur um samningsskuldbindingar yrðu samræmdar þeim reglum sem um þetta gilda í aðildarríkjum Evrópusambandsins.
Gerð er grein fyrir skilyrðum þeim sem talið er að taka þurfi tillit til þegar metið er hvort beita eigi slíkum ófrávíkjanlegum reglum ákveðins lands um sakarefni, þrátt fyrir að beita skuli lögum annars lands um samninginn að öðru leyti. Til skýringarauka eru hinum ófrávíkjanlegu reglum skipt upp í þrjá flokka eftir eðli þeirra. Í fyrsta lagi innlendar ófrávíkjanlegar reglur sem beita má þegar samningssambandið hefur í raun aðeins tengsl við eitt land. Í öðru lagi verndandi ófrávíkjanlegar reglur, þ.e. reglur sem settar eru til verndar aðilum sem taldir eru í veikari samningsstöðu. Í þriðja lagi alþjóðlega ófrávíkjanlegar reglur sem eru reglur sem geta verið bæði af einkaréttarlegum og opinberum toga og sem settar eru til verndar mikilvægum hagsmunum ríkis.

Birting
7.9.2009


Skrár
NafnRaðanlegtStærðRaðanlegtAðgangurRaðanlegtLýsingRaðanlegtSkráartegund
HGG_fixed.pdf11,3MBLokaður Heildartexti PDF