# LokaverkefniHáskólinn í Reykjavík>Tækni- og verkfræðideild>BSc verkefni>

Vinsamlegast notið þetta auðkenni þegar þið vitnið til verksins eða tengið í það: http://hdl.handle.net/1946/10639

Titlar
• Shear Resistance of Reinforced Concrete Beams Without Stirrups

• Skermótstaða járnbentra, steinsteyptra bita án lykkjubendingar

Útgáfa
Desember 2011
Útdrættir
• Shear failures in concrete structures are very hazardous. These failures can rarely be predicted and often happen explosively. For decades, tests have been done to study this phenomenon, in order to try to solve the riddle that shear is. Researchers have become more knowledgeable about shear and what the most important influences are. However, Eurocode’s shear equation formula (without shear reinforcement) is based on semi-empirical procedures.
My experiment involved testing concrete beams of variable height and consequently variable a/d ratio and comparing the test results to three building codes; ACI-318, ENV 1992-1-1:1991 and EC-2:2004.
I was also interested in studying shear and its most important influences.
Six series of beams were cast, three of each series, a total of eighteen beams. They were reinforced in the tensile area but not for shear. The variables were two; beams of different height (105mm - 335mm) and reinforcing steel percentage (1.31% - 1.55%).
My findings were that the ACI-318 code gives a very conservative conclusion. The Eurocode valid today (EC-2:2004) gives a safe estimation when compared to failure of the beam. The code also predicts the first shear crack for the beams except the deepest ones. When the formula is applied with the partial safety factor (γc) it becomes very safe. The ENV 1992-1-1:1991 code which is the predecessor to today’s code does not give good enough results and over estimates the shear resistance in some instances, if not calculated with the partial safety factor.

• Skerbrot í steinsteyptum byggingum eru mjög hættuleg. Sjaldnast gera þau boð á undan sér og verða oft eins og sprenging. Í áratugi hafa verið gerðar tilraunir á þessu fyrirbæri og leitast við að leysa gátuna sem sker er. Rannsakendur hafa orðið margs fróðari um sker og hverjir helstu áhrifaþættir þess eru. Enn lýtur samt skerformúla Eurocode (án skerbendingar) að mestu leyti að fyrri reynslu eða tilraunum.
Tilraun mín fólst í því að prófa steinsteypta bita af mismunandi hæð og þar af leiðandi mismunandi a/d hlutfalli og bera niðurstöðurnar saman við þrjá staðla; ACI-318, ENV 1992-1-1:1991 og EC-2:2004.
Einnig var ég áhugasamur um að fræðast um sker í steypu og hverjir helstu áhrifaþættir þess eru.
Sex gerðir af bitum voru steyptar, þrír af hverri gerð, samtals átján bitar. Þeir voru járnbentir í togbrún en ekki gagnvart skeri. Breyturnar voru tvær, mismunandi hæðir bita (105mm - 335mm) og járnaprósenta (1,31% - 1,55%).
Niðurstöður gefa til kynna að ACI-318 staðallinn gefi mjög örugga niðurstöðu. Núgildandi Eurocode staðall (EC-2:2004) gefur í öllum tilfellum örugga niðurstöðu ef miðað er við brot bita. Staðallinn spáir einnig vel fyrir myndun á fyrstu skersprungu nema í dýpstu bitunum. Þegar öryggisstuðlinum (γc) hefur verið deilt í formúluna verður hún mjög örugg. ENV 1992-1-1:1991 staðallinn sem er fyrirrennari núgildandi staðals gefur ekki nógu góða niðurstöðu og ofmetur skermótstöðu sumra bita ef ekki er reiknað með öryggisstuðli.

Athugasemdir

Byggingartæknifræði

Birting
19.1.2012

Skrár
NafnStærðAðgangurLýsingSkráartegund
Shear resistance o... .pdf3,09MBOpinn Meginmál PDF Skoða/Opna