ÍslenskaenEnglish

Aðilar að Skemmunni

Leit eftir:


LokaverkefniListaháskóli Íslands>Hönnunar- og arkitektúrdeild>Lokaritgerðir (BA)>

Vinsamlegast notið þetta auðkenni þegar þið vitnið til verksins eða tengið í það: http://hdl.handle.net/1946/12058

Titill

Æ sér gjöf til gjalda : um jólagjafir Íslendinga fyrr og nú

Útgáfa
Janúar 2012
Útdráttur

Á árum áður var jólakötturinn samtvinnaður jólagjöfum Íslendinga. Hann var yfirvofandi ógn sem hélt heimilismönnum að verki fram að jólum. Að launum fengu þeir jólagjöf sem samanstóð af nauðsynjum sem endast áttu út árið. Við lok 19. aldar var fyrst farið að bera á jólagjöfum í nútímaskilningi. Þá voru verslanir fyrst farnar að líta dagsins ljós sem leiddi til þess að lúxusvörur urðu sífellt algengari jólagjafir en hagnýtur varningur.
Í ritgerðinni verður fjallað um jólagjafir Íslendinga frá upphafi og þær skoðaðar út frá gjafaskiptakenningum franska fræðimannsins Marcel Mauss. Hann hélt því fram að engin gjöf væri óeigingjörn og að það væri undirliggjandi skylda samfélagsins að gefa gjafir, þiggja og endurgjalda. Jafnframt að gjafaskipti myndi órjúfanleg tengsl á milli gefanda og þiggjanda. Sérstök áhersla verður lögð á það hvernig jólagjafamenning Íslendinga hefur þróast og breyst á síðustu sextíu árum.
Upplifun tveggja kynslóða á jólagjöfinni verður borin saman þar sem kemur í ljós að jólin og gjafirnar eru þeirri eldri mun eftirminnilegri en þeirri yngri. Einnig kemur í ljós að þegar að búið er að ákveða fyrir fólk hvað það á að gefa í jólagjöf, samanber ,,jólagjöf ársins” sem rannsóknanefnd á vegum Háskólans á Bifröst velur árlega, þá verða tengslin á milli gefanda og gjafarinnar óljós. Eins og staðan er í dag þá virðist jólagjafamenning Íslendinga vera að breytast í viðskiptamenningu.

Birting
6.6.2012


Skrár
NafnRaðanlegtStærðRaðanlegtAðgangurRaðanlegtLýsingRaðanlegtSkráartegund
Lokaritgerd.pdf118KBOpinn Heildartexti PDF Skoða/Opna