ÍslenskaenEnglish

Aðilar að Skemmunni

Leit eftir:


LokaverkefniHáskólinn á Akureyri>Hug- og félagsvísindasvið>B.A./B.Ed. verkefni>

Vinsamlegast notið þetta auðkenni þegar þið vitnið til verksins eða tengið í það: http://hdl.handle.net/1946/12099

Titill
en

Is the French “burqa ban” compatible with the European Convention on Human Rights?

Útgáfa
Maí 2012
Útdrættir
  • en

    On September 14, 2010, the French Senate approved a bill to ban Muslim women from wearing a face-covering veil in public, and with the approval of the Constitutional Council, it became law on October 11, 2010. This law is often referred to as the “burqa ban” and concerns the wearing of two types of veil worn by Muslim women, the burqa and the niqab. Not all women freely choose to wear the veil; many of them are forced or engaged by their male family members to wear it. However, the law does not differentiate between women that choose the veil and those who are forced to wear it; it is hard to find justifiable argument for the prohibitions on the veil for women that freely choose it.
    Freedom of thought, conscience and religion, and freedom of expression are closely related fundamental human rights which are protected in the European Convention on Human Rights. However, there are some permissible limitations to those rights, where certain conditions have to be satisfied. The Interference should not go beyond what is “necessary in a democratic society”; it should be “proportionate to the legitimate aims pursued”; and the measures taken because of a “pressing social need”. It is difficult to argue that the “burqa ban” is a necessity and that there is a pressing social need for the State to restrict French-Muslim women’s rights to choose what to wear. It is difficult to see that the veil is affecting rights and freedoms of others, public order and public safety.

  • Bann við fatnaði sem hylur andlit gekk í gegn þann 14. september 2010 og með samþykki franska stjórnlagaþingsins varð það að lögum þann 11. október 2010. Í daglegu tali gengur þessi lagasetning undir heitinu „búrkubannið“. Banninu er sérstaklega beint að múslömskum konum sem klæðast búrku og því sem kallast niqab, en það eru klæði sem hylja allt andlit konunnar, að augunum undanskildum. Ekki hafa allar konur frjálst val um að klæðast búrkunni, margar þeirra eru þvingaðar til að klæðast henni af karlkyns fjölskyldumeðlimum. Hinsvegar er það val margra kvenna að klæðast búrkunni, en lögin gera ekki greinarmun á þeim konum sem eru neyddar til að klæðast búrkunni og þeim sem ákveða sjálfar að klæðast henni. Erfitt er að færa rök fyrir því hvers vegna konum sem vilja ganga í búrku er bannað það.
    Trú- og tjáningarfrelsi eru grundvallarmannréttindi sem varin eru í Mannréttindasáttmála Evrópu. Hinsvegar er leyfilegt að takmarka þessi réttindi að ákveðnum skilyrðum uppfylltum, og ætti ekki að vera umfram það sem telst „nauðsynlegt í lýðræðislegu þjóðfélagi“. Einnig þarf að gæta meðalhófs við þau lögmætu markmið sem stefnt er að og að aðgerðin sé vegna knýjandi þarfar samfélagsins. Erfitt er að halda því fram að „búrkubannið“ sé nauðsyn og að það sé áríðandi að franska ríkið takmarki rétt múslimskra kvenna til þess að ákveða hverju þær klæðast. Einnig er erfitt að færa rök fyrir því að búrkan hafi áhrif á réttindi og frelsi annara, eða sé ógn við allsherjarreglu eða almannaöryggi.

Athugasemdir

Verkefnið er lokað til 13.5.2030.

Birting
11.6.2012


Skrár
NafnRaðanlegtStærðRaðanlegtAðgangurRaðanlegtLýsingRaðanlegtSkráartegund
BA_thesis_is_the_f... .pdf494KBLæst til  13.5.2030 Heildartexti PDF