ÍslenskaenEnglish

Aðilar að Skemmunni

Leit eftir:


LokaverkefniHáskólinn í Reykjavík>Lagadeild>BA verkefni>

Vinsamlegast notið þetta auðkenni þegar þið vitnið til verksins eða tengið í það: http://hdl.handle.net/1946/12329

Titill

Stórkostlegt gáleysi í skilningi 2. mgr. 88. gr. umferðarlaga: Háttsemi og afleiðingar

Útgáfa
Júní 2012
Útdrættir
  • Í ritgerð þessari er tekið fyrir ákvæði 2. mgr. 88. gr. umferðarlaga nr. 50/1987 sem felur í sér heimild til að lækka eða fella niður bætur vegna líkamstjóns eða vegna missis framfæranda ef sá sem fyrir tjóni varð eða lést var meðvaldur að tjóninu af ásetningi eða stórkostlegu gáleysi. Reglan veitir tjónþola þannig rýmri rétt en almennar reglur skaðabótaréttar. Markmið ritgerðarinnar er tvíþætt. Annars vegar er leitast við að skilgrena hvers konar háttsemi hefur verið talin falla undir hugtakið stórkostlegt gáleysi í skilningi 2. mgr. 88. gr. umfl. og hins vegar hvaða afleiðingar slík háttsemi hefur þegar kemur að hlutfallslegri skerðingu á bótarétti. Í upphafi ritgerðar er gerð almenn grein fyrir bótareglum umferðarlaga og sögulegri þróun þeirra reglna. Þar á eftir má finna fræðilega umfjöllun um hugtakið stórkostlegt gáleysi og umfjöllun um þá aðferðafræði sem stuðst er við þegar lagt er mat á það hvort gáleysi teljist almennt eða stórkostlegt. Því næst eru skoðaðir dómar Hæstaréttar þar sem reynt hefur á ákvæði 2. mgr. 88. gr. umferðarlaga með það fyrir augum að skilgreina hvaða háttsemi hefur verið talin falla undir gildissvið ákvæðis og til að kanna hvaða afleiðingar stórkostlegt gáleysi hefur á bótarétt tjónþola. Í ljós kom að sjaldan hefur verið fallist á hlutfallslega lækkun bótaréttar á grundvelli 2. mgr. 88. gr. umferðarlaga en í þeim tilfellum þegar bætur hafa verið lækkaðar er ekki til staðar mikill rökstuðningur fyrir þeirri ákvörðun í niðurstöðu Hæstaréttar. Ákvæði íslenskra umferðarlaga eru um margt sambærileg við umferðarlöggjöf á Norðurlöndunum og til samanburðar eru skoðuð ákvæði danskra og norskra umferðarlaga. Að lokum eru dregnar saman helstu niðurstöður.

  • en

    In this thesis the subject is the clause of the 2nd paragraph of article 88 of traffic legislation nr. 50/1987 that authorises a sanction to curtail or disallow bodily harm compensation or provider casualty compensation if the injured person shows intent or culpable recklessness. Therefore the regulations are not as strict as regulations of common tort law. The goal of the thesis is to consider the definition of the conducts that come under culpable recklessness according to the 2nd paragraph of art. 88 of traffic legislation and to consider the consequenses of such conduct when it comes to proportional curtailment to compensation. In the beginning of the thesis the traffic regulations right to compensation, and its historical development, is explained. Then we have an academic coverage on the definition of culpable recklessness and the methodology used to assess whether recklessness is considered objective or culpable. High court sentences where the 2nd paragraph of art. 88 of traffic legislation have been tested are studied to define what kind of conduct comes under the coverage of the clause and also to examine the consequenses that culpable recklessness has on the claimant‘s right to compensation. It appears that proportional curtailment for compensation on the grounds of the 2nd paragraph of art. 88 of traffic legislation is not commonly accepted. In the instances where compensation is curtailed the high court does not rationalise its decision in great length. The clauses of Icelandic traffic legislation are in many ways similar to traffic legislation in Nordic countries and therefore the clauses of Danish and Norwegian traffic legislation is studied in comparison. In the end the main results are summarised.

Birting
26.6.2012


Skrár
NafnRaðanlegtStærðRaðanlegtAðgangurRaðanlegtLýsingRaðanlegtSkráartegund
AnnaBjörg_lokaskja... .pdf607KBLokaður Heildartexti PDF