ÍslenskaenEnglish

Aðilar að Skemmunni

Leit eftir:


LokaverkefniHáskólinn í Reykjavík>Lagadeild>Meistaraprófsritgerðir>

Vinsamlegast notið þetta auðkenni þegar þið vitnið til verksins eða tengið í það: http://hdl.handle.net/1946/12352

Titill

Manndráp af gáleysi

Útgáfa
Maí 2012
Útdráttur

Ritgerð þessi fjallar um 215. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 um manndráp af gáleysi. Leitast er við að rannsaka þá háttsemi, sem fella má undir ákvæðið, og sérstök áhersla er lögð á að skoða, með tilliti til fræðiskrifa og dómaframkvæmdar, hvaða háttsemi fellur undir gáleysi. Í þeim tilgangi er kannað hvar mörkin milli lægsta stigs ásetnings, dolus eventualis, og efsta stigs gáleysis liggja sem og mörkin milli neðsta stigs gáleysis og óhappatilviks. Einnig er framkvæmd umfangsmikil dómarannsókn á Hæstaréttardómum sem fjalla um manndráp af gáleysi til þess að varpa ljósi á þróun brota gegn 215. gr. hgl., tegund og lengd refsinga sem og helstu áhrifaþátta við ákvörðun refsingar. Þá er ákvæði 215. gr. hgl. skoðað almennt og borið saman við ákvæði hegningarlaga Norðurlandanna um manndráp af gáleysi.
Niðurstaðan er sú að skilin milli ásetnings og gáleysis geta verið óskýr og liggur munurinn helst í sönnun á viljaafstöðu geranda. Einnig er leitt í ljós að hægt er að teygja neðsta stig gáleysis langt og skilin milli þess og óhappatilviks verða einnig óskýr. Það sem skilur helst þar á milli er hvort gerandi hagi sér forsvaranlega og hvort hann hafi getað komið í veg fyrir afleiðingar háttsemi sinnar. Dómarannsóknin sýnir að málum, sem koma til kasta Hæstaréttar vegna brota á 215. gr. hgl., hefur fækkað síðustu áratugi en ástæða þess virðist ekki vera breyting á gáleysismati dómstóla heldur þjóðfélagsbreytingar og hefur meðallengd refsinga haldist nokkuð stöðug.

Birting
27.6.2012


Skrár
NafnRaðanlegtStærðRaðanlegtAðgangurRaðanlegtLýsingRaðanlegtSkráartegund
Manndráp af gáleysi.pdf1,03MBLokaður Heildartexti PDF