ÍslenskaenEnglish

Aðilar að Skemmunni

Leit eftir:


GreinHáskóli Íslands>Ráðstefnurit>Þjóðarspegill Félagsvísindastofnunar>

Vinsamlegast notið þetta auðkenni þegar þið vitnið til verksins eða tengið í það: http://hdl.handle.net/1946/13329

Titill

Torveldar verðtryggingin peningastefnuna?

Útgáfa
Október 2012
Útdráttur

Á síðustu árum hefur verið deilt um það hvort almenn verðtrygging útlána og skuldabréfa hindri leiðni peningamálaaðgerða Seðlabankans. Um 80-90% af húsnæðislánum íslenskra heimila eru verðtryggð og það hefur verið nefnt sem
skýring fyrir lélegum árangri Seðlabankans í því að halda aftur af einkaneyslu þrátt fyrir að hafa hækkað stýrivexti sína upp fyrir 10% á árunum 2006-2008. Sjá til að mynda Friðrik Má Baldursson og Portes (2008). Aðrir, líkt og Jón Daníelsson (2009) hafa hafnað því að verðtryggingin sjálf skipti einhverju máli í
þessu sambandi.Í þessari rannsókn er farið yfir það sem erlendir fræðimenn hafa lagt til málanna í þessu efni og reynt að leggja mat á áhrif stýrivaxta á langtímakröfuna
hérlendis. Jafnframt er farið fræðilega yfir þann grundvallarmun sem breytingar á verðbólgu og vaxtavæntingum hafa á vaxtarófið eftir því hvort vaxtaferillinn er
verðtryggður eða óverðtryggður, með hliðsjón af væntingakenningunni eða kenningin um aðskilda markaði fyrir vaxtamyndun. Niðurstaðan er sú að verðtrygging gerir meiri kröfur um trúverðugleika af hálfu Seðlabanka Íslands en
ef vaxtarófið væri byggt upp með nafnvöxtum en leiðnin er vissulega til staðar. Það sem gæti skipt meira er þó almennt faxtvaxta og jafngreiðslufyrirkomulag lána hérlendis auk þess sem vaxtaferill lána er gríðarlega langur hérlendis

Birtist í

Rannsóknir í félagsvísindum XIII:Hagfræðid Hagfræðideild

Birting
26.10.2012


Skrár
NafnRaðanlegtStærðRaðanlegtAðgangurRaðanlegtLýsingRaðanlegtSkráartegund
AsgeirJons_Sigurdu... .pdf634KBOpinn Heildartexti PDF Skoða/Opna