ÍslenskaenEnglish

Aðilar að Skemmunni

Leit eftir:


LokaverkefniHáskóli Íslands>Heilbrigðisvísindasvið>B.S. verkefni>

Vinsamlegast notið þetta auðkenni þegar þið vitnið til verksins eða tengið í það: http://hdl.handle.net/1946/22092

Titill

Þróun á aðferð til sérhæfingar miðlagsstofnfrumna: Mat á áhrifum frostþurrkunar á notagildi roflausna úr útrunnum örveruóvirkjuðum blóðflögueiningum við beinsérhæfingu miðlagsstofnfrumna

Skilað
Júní 2015
Útdráttur

Inngangur: Miðlagsstofnfrumur (MSF) (e. mesenchymal stem cells) eru fjölhæfar stofnfrumur sem búa yfir hæfni til ónæmismótunar og geta sérhæfst yfir í ýmsar frumugerðir af miðlagsuppruna, t.a.m. beinfrumur, brjóskfrumur og fitufrumur. MSF hafa mikið verið rannsakaðar sem efniviður til notkunar í meðferðum við sjúkdómum af ónæmisfræðilegum toga og ýmsum stoðkerfissjúkdómum. Við ræktun á MSF in vitro er mest notast við kálfasermi sem íbæti fyrir frumuæti. Notkun dýrasermis við ræktun á frumum sem nota á í læknisfræðilegum tilgangi getur haft í för með sér hættu á dýrasmiti og ónæmisviðbrögðum hjá þega frumnanna. Því hefur verið leitað að öðrum valkostum og hefur m.a. verið stungið upp á notkun blóðflöguafurða í þessu samhengi. Nýlegar rannsóknir hafa sýnt fram á notagildi roflausna úr útrunnum blóðflögueiningum, sem frumuætisíbæti við ræktun og sérhæfingu á miðlagsstofnfrumum.
Frostþurrkun roflausna auðveldar bæði geymslu og flutning þeirra en ekki þarf að geyma þær undir frostmarki eins og við á um roflausnir sem ekki eru frostþurrkaðar. Því gætu töluverðir fjármunir sparast ef unnt væri að nota frostþurrkaðar roflausnir í stað roflausna sem ekki eru frostþurrkaðar við frumuræktir. Markmið rannsóknarinnar var að meta áhrif þess að nota frostþurrkaðar roflausnir úr útrunnum örveruóvirkjuðum blóðflögueiningum í stað samskonar roflausna sem ekki voru frostþurrkaðar á beinsérhæfingu miðlagsstofnfrumna.
Efni og aðferðir: Miðlagsstofnfrumur úr þremur gjöfum voru sérhæfðar í beinsérhæfingaræti íbættu annars vegar 10% (w/v) frostþurrkuðum roflausnum úr útrunnum örveruóvirkjuðum blóðflögueiningum (FROST) og hins vegar samskonar roflausnum (10% v/v) sem ekki voru frostþurrkaðar (PIPL). Áhrif á umfang og gæði beinsérhæfingarinnar voru metin með greiningu á genatjáningu með qPCR, steinefnaútfellingu með alizarin red litun og magnmælingu á bundnu litarefni og virkni alkalísks fosfatasa með ensímprófi.
Niðurstöður: Munur fannst á gæðum beinsérhæfingar frumnanna eftir því hvort roflausnirnar sem notast var við voru frostþurrkaðar eða ekki. Þetta fannst bæði við magnmælingu á steinefnaútfellingu og við greiningu á genatjáningu þar sem notkun frostþurrkuðu roflausnanna virtist hafa í för með sér lakari beinsérhæfingu.
Umræður: Niðurstöður rannsóknarinnar benda til þess að frostþurrkun roflausna úr blóðflögueiningum dragi að einhverju leyti úr notagildi þeirra við beinsérhæfingu á miðlagsstofnfrumum. Þó er þörf á umfangsmeiri rannsókn til frekari staðfestingar á þessum niðurstöðum.

Samþykkt
18.6.2015


Skrár
NafnRaðanlegtStærðRaðanlegtAðgangurRaðanlegtLýsingRaðanlegtSkráartegund
BS_Kristjan_Lokaut... .pdf2,96MBLæst til  15.6.2020 Heildartexti PDF