ÍslenskaenEnglish

Aðilar að Skemmunni

Leit eftir:


LokaverkefniHáskóli Íslands>Félagsvísindasvið>B.A./B.Ed./B.S. verkefni>

Vinsamlegast notið þetta auðkenni þegar þið vitnið til verksins eða tengið í það: http://hdl.handle.net/1946/26965

Titill

2. málsliður 3. mgr. 4. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Hvenær telst standa sérstaklega á í skilningi ákvæðisins?

Efnisorð
Skilað
Apríl 2017
Útdráttur

Íslensk skaðabótalög voru sett að danskri fyrirmynd með lögum nr. 50/1993. Þetta átti að vera stórt skref í áttina að því að staðla skaðabætur og gera þær aðgengilegri. Með breytingu á hinni sérstöku heimild til hækkunar vegna líkamstjóns með lögum nr. 37/1999 var þó horfið frá hinu upphaflegu markmiði, og hefur eftir breytinguna gengið meira en tug dóma þar sem meðal annars er deilt um þetta ákvæði.
Ritgerð þessi fjallar um hina sérstöku heimild til hækkunar á miskabótum vegna líkamstjóns, í skilningi 2. málsliðar 3. mgr. 4. gr. skaðabótalaga. Þar segir ,,Þegar sérstaklega stendur á er heimilt að ákveða hærri bætur, allt að 50% hærri en samkvæmt töflunni.”. Skoðað er meðal annars uppruna, þróun og túlkun heimildarinnar. Þá er einnig gerður samanburður á danskri og íslenskri réttarframkvæmd, ásamt því að leita svara við hvenær getur talist standa sérstaklega á í skilningi ákvæðisins.

Samþykkt
12.4.2017


Skrár
NafnRaðanlegtStærðRaðanlegtAðgangurRaðanlegtLýsingRaðanlegtSkráartegund
BA-ritgerð .pdf374KBLæst til  21.4.2137 Heildartexti PDF  
Scan 2.pdf270KBLokaður Yfirlýsing PDF