ÍslenskaenEnglish

Aðilar að Skemmunni

Leit eftir:


LokaverkefniHáskóli Íslands>Félagsvísindasvið>B.A./B.Ed./B.S. verkefni>

Vinsamlegast notið þetta auðkenni þegar þið vitnið til verksins eða tengið í það: http://hdl.handle.net/1946/26994

Titill

Bótagrundvöllur í málum vegna þvingunarráðstafana á grundvelli IX-XIV kafla laga um meðferð sakamála

Efnisorð
Skilað
Apríl 2017
Útdráttur

Nýverið komst Hæstaréttur að þeirri athyglisverðu niðurstöðu í máli manns sem krafðist miskabóta vegna þvingunarráðstafana í þágu rannsóknar sakamáls að ríkið væri bótaskylt, bæði á grundvelli hinnar hlutlægu miskabótareglu 1. mgr. 228. gr. laga um meðferð sakamála nr. 88/2008 og á grundvelli b-liðar 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993. Í þessu felst breyting á dómaframkvæmd, því frá gildistöku laga nr. 88/2008 hefur Hæstiréttur eftir því sem best verður séð ekki viðurkennt ólögmæta meingerð sem bótagrundvöll í slíkum málum, til viðbótar hinni hlutlægu ábyrgð sem kveðið er á um í 228. gr. laga um meðferð sakamála.
Í ritgerðinni er fjallað um bótagrundvöll í málum vegna þvingunarráðstafana á grundvelli IX-XIV kafla laga um meðferð sakamála, einkum í ljósi nýlegrar niðurstöðu Hæstaréttar í Hrd. 16. mars 2017 (345/2016).
Tengsl miskabótaákvæða skaðabótalaga og laga um meðferð sakamála eru skoðuð með hliðsjón af æruverndartilgangi miskabóta og tengslum miskabóta við refsikennd viðurlög frá fornu fari.
Dómaframkvæmd í miskabótamálum vegna þvingunaraðgerða í þágu rannsóknar sakamála er skoðuð sérstaklega með tilliti til þeirrar spurningar hvort sakargrundvöllur hafi hingað til verið viðurkenndur í slíkum málum og hvort sönnunarkröfur um tjón séu mismunandi eftir því hver bótagrundvöllurinn er.

Samþykkt
18.4.2017


Skrár
NafnRaðanlegtStærðRaðanlegtAðgangurRaðanlegtLýsingRaðanlegtSkráartegund
BA Eva.pdf643KBLæst til  31.12.2017 Meginmál PDF  
BA forsida.pdf39,8KBLæst til  31.12.2017 Forsíða PDF  
Yfirlýsing f Lbs..pdf82,1KBLokaður Yfirlýsing PDF