ÍslenskaenEnglish

Aðilar að Skemmunni

Leit eftir:


LokaverkefniHáskóli Íslands>Heilbrigðisvísindasvið>Meistaraprófsritgerðir>

Vinsamlegast notið þetta auðkenni þegar þið vitnið til verksins eða tengið í það: http://hdl.handle.net/1946/27704

Titlar
  • en

    The effects of polysaccharides secreted by C. aponinum from the Blue Lagoon on immune responses of keratinocytes in vitro

  • Áhrif fjölsykra seyttum af C. aponinum úr Bláa Lóninu á ónæmissvör hyrnisfrumna in vitro

Skilað
Júní 2017
Útdrættir
  • en

    Psoriasis is a chronic autoimmune disease that affects 2-3% of adults worldwide. Psoriasis is characterized by red, scaly and well-demarked skin lesions that arise through chronic interactions between hyper-proliferative keratinocytes and activated residential immune cells. Bathing in the Blue Lagoon in conjunction with UVB light treatment has been shown to be a useful alternative treatment for psoriasis and to give better results than UVB treatment alone. Previous results from the research group showed that when dendritic cells (DCs) were matured in the presence of exopolysaccharides from Cyanobacterium aponinum (EPS-Ca), one of the main organisms in the Blue Lagoon, the DCs secreted more IL-10 than DCs matured in the absence of EPS-Ca. Furthermore, DCs matured in the presence of EPS-Ca led to less differentiation of ROR-γt+IL-17+ T cells and increased differentiation of FoxP3+IL-10+ T cells. These results suggest that EPS-Ca has anti-inflammatory effects on DCs and increases their potential to induce T regulatory cells at the same time as it decreases their potential to induce a Th17 type immune response. In the skin, keratinocytes interact with immune cells and are important in psoriatic inflammation. The main aim of this study was to determine the effects of EPS-Ca, and of DCs matured in the presence of EPS-Ca and co-cultured with T cells, on activation of keratinocytes.
    HaCaT cells (immortalized keratinocytes) were stimulated with either TNF-α and IFN-γ (Th1 stimulation) or TNF-α and IL-17 (Th17 stimulation) in the presence or absence of EPS-Ca. Unstimulated HaCaT cells were also cultured with or without EPS-Ca. In addition, HaCaT cells were cultured with DCs that had been matured in the presence or absence of EPS-Ca and co-cultured with allogeneic CD4+ T cells. Furthermore, HaCaT cells were co-cultured with immature DCs (imDCs) stimulated with either Th1 or Th17 stimulation and with mature DCs (mDCs) without being stimulated. The concentration of cytokines and chemokines in supernatants was determined by ELISA and surface molecule expression by flow cytometry.
    When HaCaT cells were stimulated with Th1 stimulation, EPS-Ca increased their secretion of IL-6, CCL3, CCL20 and CXCL8 and their expression of CD29 (β1 integrin) but decreased their secretion of CXCL10. When the HaCaT cells were stimulated with Th17 stimulation, EPS-Ca increased their IL-6 and CCL3 secretion and their expression of ICAM-1.
    HaCaT cells cultured with DCs matured in the presence of EPS-Ca and cultured with T cells, secreted more CCL20 and CXCL8 than HaCaT cells co-cultured with DCs matured in the absence of EPS-Ca and cultured with T cells. EPS-Ca did not affect CXCL10 secretion of the co-culture.
    Co-culturing imDCs and HaCaT cells and stimulating them with either Th1 or Th17 stimulation increased secretion of IL-6 and CCL20 (only for Th1 stimulation) compared with that when the HaCaT cells or imDCs were cultured alone. When mDCs where co-cultured with unstimulated HaCaT cells an increase in CCL20, CXCL8 and CXCL10 secretion was seen in the co-culture compared with that when the cells were cultured alone. The effects of EPS-Ca on the ability of imDCs and mDCs to induce chemokine secretion could not be determined due to time-constraints.
    Although the effects of EPS-Ca on DCs in prior studies appeared to be anti-inflammatory, in the present study EPS-Ca had pro-inflammatory effects on HaCaT cells stimulated in a Th1 or Th17 environment. In fact, EPS-Ca even had a pro-inflammatory effect on HaCaT cells when they were otherwise unstimulated. In addition, maturation of DCs in the presence of EPS-Ca and co-culturing them with T cells led to their induction of pro-inflammatory effects on HaCaT cells. This suggests that the EPS-Ca has pro-inflammatory effects on HaCaT keratinocytes.

  • Psóríasis er krónískur bólgusjúkdómur sem hefur áhrif á 2-3% fullorðinna einstaklinga á heimsvísu. Sjúkdómurinn einkennist af rauðum, vel afmörkuðum skellum í húð sem myndast vegna samspils offjölgunar og ófullkominnar sérhæfingar hyrnisfrumna og krónísks bólgusvars hvítfrumna í húð. Böðun í Bláa Lóninu samhliða UVB ljósameðferð hefur reynst áhrifaríkari meðferð við psóríasis en þegar einungis er stuðst við UVB ljósameðferð. Fyrri niðurstöður rannsóknarhópsins leiddu í ljós að angafrumur þroskaðar í návist utanfrumufjölsykra sem seytt er af Cyanobacterium aponinum (EPS-Ca), annarri af aðallífverum Bláa Lónsins, seyta meira af ónæmisbælandi boðefninu IL-10 en angafrumur þroskaðar án EPS-Ca. Angafrumur þroskaðar í návist EPS-Ca ræstu einnig og sérhæfðu ósamgena CD4+ T frumur í samrækt frekar í T bælifrumur (Treg) en í sjúkdómshvetjandi Th17 frumur sem bendir til bólguhemjandi áhrifa EPS-Ca. Hyrnisfrumur eru meginfrumugerð efsta húðlagsins. Hyrnisfrumur hafa samskipti við frumur ónæmiskerfisins og gegna mikilvægu hlutverki í bólgusvari húðar í psóríasis. Aðalmarkmið þessa verkefnis var að ákvarða áhrif EPS-Ca og angafrumna þroskaðra í návist EPS-Ca og samræktuðum með T frumum á örvun hyrnisfrumna.
    HaCaT frumur (hyrnisfrumulína) voru ræstar annað hvort með TNF-α og IFN-γ (Th1 boðefnaumhverfi) eða TNF-α og IL-17 (Th17 boðefnaumhverfi) og ræktaðar með eða án EPS-Ca. Óræstar HaCaT frumur voru einnig ræktaðar með eða án EPS-Ca. Þá voru HaCaT frumur einnig ræktaðar með angafrumum sem höfðu verið þroskaðar í návist EPS-Ca og samræktaðar með ósamgena CD4+ T frumum. Enn fremur voru HaCaT frumur samræktaðar með óþroskuðum angafrumum annað hvort í Th1 boðefnaumhverfi eða Th17 boðefnaumhverfi og með þroskuðum angafrumum án örvunar. Seytun boðefna og flakkboða var ákvörðuð með því að mæla styrk þeirra í æti með ELISA aðferð og tjáning yfirborðssameinda metin með frumuflæðisjá.
    Þegar HaCaT frumur voru ræstar í Th1 boðefnaumhverfi jók EPS-Ca seytingu þeirra á IL-6, CCL3, CCL20 og CXCL8, sem og tjáningu þeirra á yfirborðssameindinni CD29 (β1 integrin) en minnkaði seytingu þeirra á CXCL10. Þegar HaCaT frumur voru ræstar í Th17 boðefnaumhverfi jók EPS-Ca seytingu þeirra á IL-6 og CCL3 og tjáningu á ICAM-1. EPS-Ca jók einnig boðefna- og flakkboðaseytun óræstra HaCaT frumna.
    HaCaT frumur ræktaðar með angafrumum þroskuðum í návist EPS-Ca og samræktuðum með T frumum, seyttu meira af CCL20 og CXCL8 en HaCaT frumur samræktaðar með angafrumum þroskuðum án EPS-Ca og samræktuðum með T frumum. EPS-Ca hafði ekki áhrif á CXCL10 seytun samræktarinnar.
    Styrkur IL-6 var meiri í samrækt óþroskaðra angafrumna og HaCaT frumna í Th1 og Th17 boðefnaumhverfi samanborið við í ræktun frumnanna einna og sér og átti það einnig við um CCL20 í Th1 boðefnaumhverfi. Þegar þroskaðar angafrumur og óræstar HaCaT frumur voru ræktaðar saman sást aukin seytun á CCL20, CXCL8 og CXCL10 samanborið við ræktun frumnanna sitt í hvoru lagi. Ekki vannst tími til að ákvarða áhrif EPS-Ca á samrækt angafrumna og HaCaT frumna.
    Þrátt fyrir að EPS-Ca hafi ýtt undir bælivirkni hjá angafrumum og T frumum í fyrri rannsóknum, jók EPS-Ca ræsingu og bólguvirkni HaCaT frumna sem voru örvaðar í Th1 eða Th17 boðefnaumhverfi, sem og þegar HaCaT frumurnar voru óörvaðar. Auk þess jók EPS-Ca getu angafrumna til að virkja HaCaT frumur. Þessar niðurstöður benda til þess að EPS-Ca hafi bólguhvetjandi áhrif á HaCaT frumur.

Samþykkt
31.5.2017


Skrár
NafnRaðanlegtStærðRaðanlegtAðgangurRaðanlegtLýsingRaðanlegtSkráartegund
MSthesisValaJonsdo... .pdf2,8MBLæst til  31.5.2019 Heildartexti PDF  
Yfirlysing.pdf286KBLokaður Yfirlýsingu PDF