ÍslenskaenEnglish

Aðilar að Skemmunni

Leit eftir:


LokaverkefniHáskóli Íslands>Félagsvísindasvið>Meistaraprófsritgerðir>

Vinsamlegast notið þetta auðkenni þegar þið vitnið til verksins eða tengið í það: http://hdl.handle.net/1946/3122

Titill

Óvirk samsömun í skaðabótarétti og túlkun heimilda til samsömunar samkvæmt lögum nr. 30/2004 um vátryggingarsamninga

Útdráttur

Þegar unnt er að líta á háttsemi aðila þannig að rétt þyki að hún skuli hafa bein réttaráhrif á stöðu annars aðila líkt og hann hefði sjálfur viðhaft hana er um samsömun að ræða. Þegar háttsemi aðila leiðir til bótaskyldu annars aðila er talað um virka samsömun. Einnig getur háttsemi aðila leitt til þess að réttur annars aðila rýrni eða falli niður og er þá talað um óvirka samsömun. Reglur um samsömun koma víða fram og þykja flóknar og erfitt úrlausnarefni auk þess sem afar lítið hefur verið ritað um þær.
Hér er ætlunin að fjalla um óvirka samsömun í skaðabótarétti og túlkun heimilda vátryggingafélaga til beitingar samsömunar í vátryggingarétti. Áhersla verður lögð á aðgreiningu og skil þessara tveggja fræðigreina enda horfir samsömun við með ólíkum hætti eftir framangreindum sviðum lögfræðinnar þrátt fyrir náinn skyldleika þeirra. Vegna fjölbreytileika samsömunarreglna og hversu víða þær koma fram verður efni og umfjöllun ekki afmörkuð við óvirka samsömun heldur þykir nauðsynlegt að gera grein fyrir virkri samsömun til skilnings á fræðilegum grundvelli og beitingu samsömunar almennt auk þess sem skilyrði fyrir bæði virkri og óvirkri samsömun geta verið að miklu leyti sambærileg.
Verður í upphafi fjallað um fræðilegan grunn samsömunar auk þess sem ýmis grundvallarhugtök verða skilgreind sérstaklega. Álitaefni er varða stöðu aðila og mismunandi skilyrði þess að samsömunarreglur leiði til stofnunar eða skerðingar bótaréttar verður gert að sérstöku umfjöllunarefni. Verður þá fjallað um sameiginleg skilyrði fyrir beitingu samsömunar hvort sem um virka eða óvirka samsömun er að ræða ásamt því sem greint verður frá skilum milli skaðabótaréttar og vátryggingaréttar sem mikilvægt er að séu skýr. Umfjöllun verður með almennari hætti er varðar virka samsömun en er engu að síður mikilvæg til skýringar á reglum um óvirka samsömun.
Líkt og gildir um samsömun hefur lítið verið ritað um vátryggingarétt hér á landi. Reynt verður að styðjast við rit íslenskra fræðimanna þegar við á en annars verður notast við erlend fræðirit. Gildandi lög um vátryggingarsamninga eru samin að norskri fyrirmynd og verður því að mestu stuðst við kenningar og umfjöllun þarlendra fræðimanna. Hins vegar hafa fræðirit annarra Norðurlanda verulega þýðingu þegar fjallað er almennt um virka og óvirka samsömun á sviði skaðabótaréttar og verður stuðst við þau eftir föngum.
Þegar fjallað er um samsömun í vátryggingarétti er nauðsynlegt að taka tillit til hvernig samsömun var beitt í tíð eldri laga um vátryggingarsamninga. Af lögskýringargögnum, fræðiskrifum og fordæmum úr norrænum rétti er síðan ætlunin að fjalla um hvort og í hvaða mæli setning núgildandi laga um vátryggingasamninga nr. 30/2004 felur í sér breytingar á reglum um óvirka samsömun. Til aðgreiningar verður notast við eftirfarandi skammstafanir „ eldri VSL“ þegar átt er við lög nr. 20/1954 um vátryggingarsamninga en „VSL“ um núgildandi lög nr. 30/2004.

Birting
30.1.2009


Skrár
NafnRaðanlegtStærðRaðanlegtAðgangurRaðanlegtLýsingRaðanlegtSkráartegund
MAforsida_fixed.pdf51,7KBLokaður Forsíða PDF  
MAritgerd_fixed.pdf991KBLokaður Meginmál PDF