ÍslenskaenEnglish

Aðilar að Skemmunni

Leit eftir:


LokaverkefniHáskóli Íslands>Hugvísindasvið>B.A. verkefni>

Vinsamlegast notið þetta auðkenni þegar þið vitnið til verksins eða tengið í það: http://hdl.handle.net/1946/5092

Titill

Má túlka í eyðurnar? Um einsöguna og sannleikann

Útdráttur

Hugmyndir manna um hlutverk sagnfræðinnar hafa breyst mikið á hinum póstmódernísku tímum. Einkum hefur hlutlægnikrafan, sem liggur hinni vísindalegu sagnfræði til grundvallar, verið véfengd. Umræðan hefur aðallega snúist um sannleikshugtakið og hvort að sagnfræðingar geti yfirhöfuð komist að sannleikanum um fortíðina. Margir hafa vitnað til sannleikskenningar Nietzsche í því samhengi, þ.e. að maðurinn lifi í eilífri lygi eigin sannleika og geti í raun aldrei komist að hinum raunverulega sannleika um heiminn. Að sama skapi hefur endurskoðunin náð til framsetningarmáta greinarinnar og hafa menn gert tilraunir til að móta ný vinnubrögð fyrir greinina s.s. að taka mið af frásagnarmáta bókmenntanna. Meðal þeirra sem hafa nýtt sér þann frásagnarmáta er ný stefna í sagnfræði sem hefur fengið heitið einsaga eða „microhistory“. Markmið mitt með þessari ritgerð er að fjalla um hvort að hægt sé að komast að sannleika um fortíðina með aðferðafræði þessarar nýju stefnu. Mig langar að skoða þessa spurningu út frá sannleikskenningum Nietzsches en einnig máta bæði einsöguna og kenningar Nietzsches við póstmódernisma og póstmódernískan skilning á sannleikanum. Einsagan er stefna sem fæðist á tímum póstmódernismans og virðist að mínu mati vera undir miklum áhrifum þeirrar hugmyndafræði. Ég spyr því: Eiga þessar kenningar kannski eitthvað sameiginlegt? Hvers konar sannleikur er þetta sem allir eru að tala um? Að lokum ætla ég svo að skoða hugmyndir um hvernig hægt sé að losna undan þessari eilífu deilu um gildi hlutlægs og huglægs sannleika í sagnfræði.

Birting
10.5.2010


Skrár
NafnRaðanlegtStærðHækkandiAðgangurRaðanlegtLýsingRaðanlegtSkráartegund
Ritgerð.pdf395KBLokaður Heildartexti PDF