ÍslenskaenEnglish

Aðilar að Skemmunni

Leit eftir:


LokaverkefniHáskóli Íslands>Félagsvísindasvið>Meistaraprófsritgerðir>

Vinsamlegast notið þetta auðkenni þegar þið vitnið til verksins eða tengið í það: http://hdl.handle.net/1946/6179

Titill
en

No longer an aid darling. Donors' view of the implementation of the Paris Declaration in Nicaragua

Útgáfa
Október 2010
Útdrættir
  • en

    The aim of this research is to explore the views of the donor society in Nicaragua on the implementation of the Paris Declaration on Aid Effectiveness (PD). The research is based on fieldwork, consisting of interviews with donor representatives in Nicaragua, as well as other actors relevant to the subject. I discuss the origins of the principles of the PD. I adress the controversy regarding ownership, the subject of conditioned aid and the patterns of aid allocation. The results of this study show that the PD is a donor-driven political agenda. Nicaragua has gone from being a pilot country in aid effectiveness initiatives, to decreasing aid flows and donor presence. Drawing from the interviews, donors interpret a stronger ownership by the current government as flawed. Donor representatives argue that the appearance of non-traditional donors has compromised the PD. I argue that aid is mainly driven by donors’ geopolitical interests, disguised by requirements of good governance. Budget support becomes a tool for donor intervention in national politics. Interviewees consider the political situation the main reason for decreasing aid to Nicaragua, however, I argue that it might be justifiable to withdraw aid based on the fact that it is a middle-income country.

  • Markmið þessarar rannsóknar er að skoða viðhorf þróunarstofnanna í Níkaragva til útfærslu Parísaryfirlýsingarinnar þar í landi. Ritgerð mín byggir á vettvangsathugun, þar sem tekin voru viðtöl við fulltrúa þróunarstofnanna og aðra aðila tengda efninu. Ég fjalla um uppruna markmiða Parísaryfirlýsingarinnar. Ég tekst á við hið umdeilda eignarhald þróunarríkja, skilyrta þróunarsamvinnu og skiptingu hennar á milli ríkja. Niðurstöður rannsóknarinnar gefa til kynna að Parísaryfirlýsingin sé pólitísk stefnuviðmið sem er hliðholt gjafarríkjum. Stuðningur til Níkaragva, sem hefur verið framvörður tilrauna fyrir árangursríkari þróunarsamvinnu, hefur farið minnkandi og gjafarríkjum fækkað. Samkvæmt niðurstöðum viðtala má rekja það til sterkara eignarhalds núverandi ríkisstjórnar á þrónarstefnu landsins, sem litið er hornauga af þróunarstofnunum. Viðmælendum finnst tilkoma óhefðbundinna gjafarríka hafa ógnað markmiðum Parísaryfirlýsingarinnar. Ég tel að þróunarsamvinna stýrist fyrst og fremt af efnahags- og stjórnmálalegum hagsmunum gjafarríkja, sem eru dulin undir skilyrðum um góða stjórnsýslu. Fjárlagastuðningur verður þannig verkfæri gjafarríkja til afskipta af innanríkismálum. Viðmælendur telja stjórnmálaástand Níkaragva aðal ástæðu minnkandi þróunarsamvinnu, en ég færi rök fyrir því að það gæti verið réttlætanlegt að draga sig úr landinu á þeim grundvelli að Níkaragva telst til meðaltekju ríkja.
    Lykilorð: Þróunarfræði, Parísaryfirlýsingin, eignarhald, skilyrt þróunarsamvinna, dreifing þróunarsamvinnu, góð stjórnsýsla, fjárlagastuðningur, Níkaragva

Birting
10.9.2010


Skrár
NafnRaðanlegtStærðRaðanlegtAðgangurRaðanlegtLýsingRaðanlegtSkráartegund
M.A thesis Thora Bjarnadottir.pdf431KBOpinn Heildartexti PDF Skoða/Opna