Tilgangur verkefnisins er að athuga hvort marktækur munur sé á hreyfiþroska barna á leikskólum sem hafa útivist sem markvissann þátt í starfi sínu og á leikskólum sem hafa það ekki. Hreyfiþroski var kannaður á börnum fæddum 2001 sem eru því á sjötta aldursári.
Farið er yfir helstu þætti sem hafa áhrif á hreyfifærni barns: hreyfiþroska, hreyfinám, hreyfivanda, hreyfistjórnun, þróun líkamans og fleira. Talað er um hreyfingu og leik barna á leikskólum og útivist á leikskólum. Einnig er farið yfir rannsóknaraðferð, hreyfiþroskaprófið og aðferðafræði rannsókna.
35 börn frá tveimur leikskólum sem starfa eftir ólíkum markmiðum, tóku þátt í rannsókninni. Við notuðum MOT 4-6 hreyfiþroskapróf til að mæla hreyfiþroska barnanna.
Við könnuðum hvort marktækur munur væri á hreyfiþroska þessara tveggja leikskóla en það reyndist ekki vera (p = 0,570).
Við völdum þetta viðfangsefni til að kanna hvort grundvöllur væri fyrir því að gera útivist að markvissari þætti í leikskólastarfi en við teljum mikilvægt að börnin komist í snertingu við náttúruna með aukinni útivist.