ÍslenskaenEnglish

Aðilar að Skemmunni

Leit eftir:


LokaverkefniHáskóli Íslands>Menntavísindasvið >Meistaraprófsritgerðir>

Vinsamlegast notið þetta auðkenni þegar þið vitnið til verksins eða tengið í það: http://hdl.handle.net/1946/7714

Titill

Ekki rætt, ekki til : sýn á börn í umfjöllun prentmiðla um ofbeldi á heimilum

Útgáfa
Desember 2010
Útdrættir
  • Viðfangsefni þessarar rannsóknar var að athuga sýn á börn í umfjöllun prentmiðla um ofbeldi á heimilum. Áhersla var lögð á að kanna hvort athygli beindist að börnum og aðstæðum þeirra og hvernig sú athygli væri. Rannsóknin byggir á orðræðugreiningu og voru kannaðir textar sem safnað var úr völdum prentmiðlum, þremur dagblöðum og einu tímariti.
    Úrtakið náði yfir þrjú jafnlöng tímabil frá árunum 2005 – 2008.
    Helstu niðurstöður voru þær að aðallega var fjallað um börn út frá
    sjónarhóli fullorðinna. Börn höfðu ekki áhrifavald í orðræðunni, þau komu fram sem fremur einsleitur hópur og birtust ekki sem fullgildir einstaklingar. Raddir barna hljómuðu ekki í umfjöllun prentmiðla um ofbeldi á heimilum og þekking þeirra fékk afar lítið rými. Börn voru fyrst og fremst sýnileg í tengslum við veruleika fullorðinna.
    Í textunum greindist þrenns konar orðræða; stofnanaorðræða,
    reynsluorðræða og fræðsluorðræða. Mótsagnir birtust í því að í
    stofnanaorðræðunni var sýnin á börn einsleit og fremur litið á þau sem ófullgerða fullorðna og samkvæmt reynsluorðræðunni verða börn ekki vör við ofbeldi á heimilum sínum og ofbeldið hefur ekki áhrif á þau. Í fræðsluorðræðunni var á hinn bóginn bent á margbreytileikann sem hugtakið barn felur í sér og þar kom fram sú sýn að börn væru gerendur í eigin lífi. Það sem var sameiginlegt stofnanaorðræðu, reynsluorðræðu og fræðsluorðræðu var mikilvægi þess að þögnin um ofbeldi á heimilum og ofbeldi gegn börnum verði rofin og börnum veitt vernd. Það var lítið fjallað um aðstæður barna. Aldur var nefndur í um það bil
    þriðjungi þeirra tilvika þar sem barna var getið, oftast aldurinn 8 – 12 ára og kyn var nefnt í rúmlega helmingi þeirra skipta sem börn voru nefnd. Mun meira var fjallað um stúlkur en drengi. Afar sjaldan var greint frá uppruna barna, búsetu, daglegu umhverfi, skólanum eða fleiru sem skiptir máli þegar rætt er um sýn á börn. Sterkasta ímyndin sem dregin var upp af börnum var af stúlkum sem beittar eru kynferðislegu ofbeldi. Það var langoftast skrifað um þetta birtingarform ofbeldis gegn börnum í gagnasafninu. Það var sjaldan fjallað um líkamlegt ofbeldi og vanrækslu og nánast því aldrei um andlegt ofbeldi.

  • en

    Not discussed, not existing: views on children in the general discussion on domestic violence in the printed media.
    The purpose of this study has been to investigate the views on children in the general discussion on domestic violence in the printed media. The emphasis has been laid on finding out whether children and their situation was taken into consideration, and if so, how this was done. The method used in this study was discourse analysis, and the texts that were subject to analysis were gathered from three Icelandic daily newspapers and one
    Icelandic magazine. The excerpted texts appeared during three equally long periods of time in the years 2005 to 2008.
    The most significant result of the analysis was, that as a rule children were presented from the point of view of adults. Children did not have social agency in the discourses. They were depicted as a fairly homogeneous group and were not presented as valid individuals. The voices of children were not heard in the texts dealing with domestic violence and their experiences were not given much space. Children were first and foremost visible in connection with an adult reality. In the texts, three discourses were discerned; institutional discourse,experience discourse and enlightening discourse, and contradictions between them were exposed in the analysis. In the institutional discourse and experience discourse the view on children was homogeneous, and
    they were principally looked upon as incomplete adults, who are not aware of violence in their home and are not affected by this violence. In the enlightening discourse, on the other hand, the complexity of the concept “child” was shown, and the view that children are agents in their own lives was expressed. The common factor in the three discourses was stressing the importance of breaking the silence vis-à-vis domestic violence and child abuse, and giving children adequate protection. Not much was written about children´s cultural and/or social background. Children’s age was mentioned in ca. one third of the cases where children were at all mentioned, the most common age cited was 8 to 12 years, and gender was mentioned in a little more than half of the
    instances where children were mentioned. Significantly more mentions were made of girls than of boys. Fairly seldom there were references to ethnicity, domicile, daily surroundings or other factors that matter when the situation of children is discussed. The most prevalent feature in the material as regards children and violence, was that of girls that have been subject to sexual abuse. This was the most common type of violence against children mentioned in the material. Corporal violence and neglect were seldom mentioned and almost never mental violence.

Birting
15.3.2011


Skrár
NafnRaðanlegtStærðRaðanlegtAðgangurRaðanlegtLýsingRaðanlegtSkráartegund
Margrét Sveinsdótt... .pdf3,45MBOpinn Heildartexti PDF Skoða/Opna