ÍslenskaenEnglish

Aðilar að Skemmunni

Leit eftir:


LokaverkefniHáskóli Íslands>Félagsvísindasvið>Meistaraprófsritgerðir>

Vinsamlegast notið þetta auðkenni þegar þið vitnið til verksins eða tengið í það: http://hdl.handle.net/1946/8261

Titlar
  • Um yfirfæranlegt rekstrartap og yfirfærslu rekstrartaps milli skattaðila

  • en

    Taxable loss carryforward and transfer of taxable loss between taxable parties

Útgáfa
Maí 2011
Útdráttur

Ýmsar ívilnanir er að finna í skattalöggjöf er gegna eiga því hlutverki að hvetja til ákveðinna athafna eða létta á tiltekinni skattlagningu. Sem dæmi um þess konar ívilnun er yfirfærsla eftirstöðva rekstrartaps milli ára, sbr. 8. tölul. 31. gr. tsl., sem felst í heimild til að draga tap frá hagnaði sem myndast kann í starfsemi skattaðila næstu tíu ár frá því tapið varð til, og í ákveðnum tilfellum yfirfærslu eftirstöðva rekstrartaps milli skattaðila.
Eftirfarandi umfjöllun snýr að þeim reglum sem gilda í íslenskum rétti um yfirfæranlegt rekstrartap í skattskilum og yfirfærslu þess frá einum skattaðila til annars. Umfjöllunin verður byggð upp með þeim hætti að í öðrum kafla ritgerðarinnar beinist umfjöllunin að hinni almennu heimild tekjuskattslaga til yfirfærslu rekstrartaps fyrri ára og þeim sjónarmiðum sem búa að baki skilyrðum fyrir nýtingu hennar. Þá er fjallað ítarlega um skilyrði fyrir yfirfærslu rekstrartaps í skattskilum, en þau eru að fullnægjandi grein hafi verið gerð fyrir tapi á því ári sem það myndaðist og að ekki hafi orðið veruleg breyting á þeim rekstri er tapið myndaðist í, enda hafi breytingarnar ekki verið gerðar í venjulegum og eðlilegum rekstrartilgangi. Til skýringar á þeim eru fjölmargir úrskurðir yfirskattanefndar reifaðir, auk þess sem vísað er til annarra. Í þriðja kafla eru raktar grundvallarreglur íslensks réttar um setningu og túlkun skattalaga. Í fjórða kafla er, til samanburðar við íslenskan rétt, að finna umfjöllun um þær helstu reglur er gilda í norskum og dönskum rétti um yfirfæranlegt rekstrartap og yfirfærslu þess milli skattaðila. Í fimmta kafla og þeim köflum er á eftir koma verður fjallað um yfirfærslu rekstrartaps milli skattaðila. Í fyrsta lagi er gerð grein fyrir þeim reglum sem gilda um skattaréttarlega samruna og skilyrði fyrir yfirfærslu eftirstöðva rekstrartaps við samruna. Verður umfjöllunin takmörkuð við samruna hlutafélaga og einkahlutafélaga. Reifaðir verða dómar og úrskurðir yfirskattanefndar til skýringar skilyrðum fyrir yfirfærslu rekstrartaps við samruna. Er hér annars vegar um að ræða ákvæði 1. mgr. 51. gr. laga nr. 90/2003, um tekjuskatt, sem hefur að geyma skilgreiningu á skattaréttarlegum samruna og hins vegar ákvæði 1. mgr. 54. gr. tsl. er hafa að geyma sérstök skilyrði fyrir yfirfærslu rekstrartaps við samruna. Í sjötta kafla verður gerð grein fyrir heimild 55. gr. tsl. til samsköttunar tveggja eða fleiri félaga og þeim reglum sem gilda um yfirfæranlegt rekstrartap við samsköttun. Við uppkvaðningu úrskurðar héraðsdómara um tök bús til gjaldþrotaskipta samkvæmt 72. gr. laga nr. 21/1991, um gjaldþrotaskipti, stofnast skattskylda þrotabús, en samkvæmt ákvæðinu tekur þrotabú á því tímamarki við öllum fjárhagslegum réttindum og skyldum skuldara. Með hliðsjón af framangreindu vaknar sú spurning hvort eftirstöðvar rekstrartaps, sem myndaðist í rekstri skattaðila fyrir úrskurð um gjaldþrot, flytjist til þrotabús og heimilist þar af leiðandi til frádráttar tekjum þess. Að því álitaefni verður vikið í sjöunda kafla ritgerðarinnar.
Að endingu verða helstu niðurstöður dregnar saman í áttunda kafla og ræddar. Er það von höfundar að eftirfarandi umfjöllun dragi upp sem heildstæðasta mynd af þeim reglum íslensks réttar er gilda um nýtingu yfirfæranlegs rekstrartaps í skattskilum og yfirfærslu þess milli skattaðila.

Birting
4.5.2011


Skrár
NafnRaðanlegtStærðRaðanlegtAðgangurRaðanlegtLýsingRaðanlegtSkráartegund
Forsíða.pdf191KBOpinn Forsíða PDF Skoða/Opna
Ritgerð.pdf1,1MBLokaður Meginmál PDF