https://hdl.handle.net/1946/2059 2026-04-28T14:03:35Z 2026-04-28T14:03:35Z Patrycja Barbara Almallad 1997- https://hdl.handle.net/1946/52661 2026-04-28T12:25:50Z 2026-04-28T12:25:50Z

Titill: Stærðfræði í leik. Þróun stærðfræðilegs skilnings leikskólabarna (út frá ólíkum fræðilegum sjónarhornum) Höfundur: Patrycja Barbara Almallad 1997- Útdráttur: Í þessari ritgerð er fjallað um hvernig stærðfræðilegt nám birtist í leikskóla og hvernig börn þróa stærðfræðilegan skilning í gegnum leik og daglegt starf. Markmiðið er að skoða hvaða hlutverki leikur, umhverfi og kennarar gegna í námi barna og hvernig hægt er að styðja við stærðfræðilegan skilning þeirra. Niðurstöður sýna að börn læra stærðfræði á margvíslegan hátt í gegnum leik og daglegar aðstæður. Þau telja, bera saman, flokka og vinna með rými og mynstur án þess að það sé endilega skilgreint sem stærðfræði. Þessi reynsla er mikilvægur grunnur að frekara námi og tengist því sem börn þekkja úr eigin lífi. Hlutverk kennarans er að taka eftir þessum aðstæðum og styðja við nám barna með hóflegri íhlutun, spurningum og samtali. Samskipti skipta þar miklu máli, þar sem þau gera hugsun barna sýnilega og styðja við dýpri skilning. Einnig hefur umhverfi leikskólans áhrif á það hvaða tækifæri skapast til náms, til dæmis með því hvaða efni er í boði og hvernig rýmið er skipulagt. Í heildina bendir ritgerðin til þess að stærðfræðinám í leikskóla eigi að vera hluti af daglegu starfi og byggjast á leik og reynslu barna. Með því að vera meðvitaður um þau tækifæri sem skapast í leik má styðja við jákvæða þróun stærðfræðilegs skilnings og leggja grunn að áframhaldandi námi barna. Ritgerðin byggir á bæði íslenskum og erlendum fræðilegum heimildum sem varpa ljósi á ólík sjónarhorn á stærðfræðinám ungra barna.

2026-04-28T12:25:50Z Elín Sara Richter 2003- https://hdl.handle.net/1946/52639 2026-04-28T10:28:09Z 2026-04-28T10:28:09Z

Titill: Þegar líf og réttindi rekast á. Tungutak mannréttinda í orðræðu andstæðinga þungunarrofs á Norður-Írlandi; When Life and Rights Collide. The Language of Human Rights in the Discourse of Abortion Opponents in Northern Ireland Höfundur: Elín Sara Richter 2003- Útdráttur: Þungunarrof hefur lengi verið umdeilt mál samtímans þar sem tekist er á um réttindi, siðferði og hlutverk ríkisins. Á síðustu árum hefur umræðan í auknum mæli færst yfir á vettvang mannréttinda þar sem ólíkir aðilar vísa til sama hugtaksins til að styðja andstæð sjónarmið. Í þessari ritgerð er tilvikið Norður-Írland notað til að varpa ljósi á þessa þróun en þar var þungunarrof afglæpavætt árið 2019 eftir langvarandi pólitíska og samfélagslega baráttu. Rýnt er í umræðu andstæðinga þungunarrofs á Norður-Írlandi með því að skoða framburði fyrir nefnd breska þingsins sem og efni frá hagsmunahreyfingum og stjórnmálaflokkum á tímabilinu 2018 til dagsins í dag. Jafnframt er stuðst við fræðilega umfjöllun um mannréttindi, innrömmun og árekstur réttinda til að setja umræðuna í samhengi. Niðurstöður benda til þess að andstæðingar þungunarrofs nýti tungutak mannréttinda markvisst í málflutningi sínum. Áhersla er lögð á rétt fóstursins til lífs og það sett fram sem sjálfstæður réttindahafi, sem leiðir til þess að umræðan færist yfir í árekstur réttinda frekar en spurningu um sjálfsákvörðunarrétt kvenna. Ritgerðin sýnir að mannréttindi eru ekki fastmótuð heldur tæki sem hægt er að nýta til að móta og réttlæta ólík sjónarmið í pólitískri umræðu.; Abortion has long been a controversial contemporary issue, involving clashes over rights, morality, and the role of the state. In recent years, the debate has increasingly shifted to the arena of human rights, where different parties refer to the same concept to support opposing views. This dissertation uses the case of Northern Ireland to shed light on this development, where abortion was decriminalised in 2019 after a long political and social struggle. The discourse of abortion opponents in Northern Ireland is examined by analysing testimonies before a UK Parliament committee, as well as material from interest groups and political parties from 2018 to the present day. Furthermore, academic discussions on human rights, framing, and the conflict of rights are used to contextualise the debate. The findings indicate that opponents of abortion systematically use the language of human rights in their arguments. Emphasis is placed on the foetus's right to life, presenting it as an independent rights-holder, which leads to the debate shifting towards a conflict of rights rather than a question of women's right to self-determination. The dissertation shows that human rights are not fixed but are a tool that can be used to shape and justify different viewpoints in political discourse.

2026-04-28T10:28:09Z Simon John Turner 1975- https://hdl.handle.net/1946/52619 2026-04-28T08:53:46Z 2026-04-28T08:53:46Z

Titill: Fighting Human Trafficking in Small States Höfundur: Simon John Turner 1975- Útdráttur: This study aims to examine how the size of a state impacts its ability to respond to the crime of human trafficking. There is scant literature on this topic, and this is the first known study of specific issues faced by European small states in their fight against trafficking. Using the population of a state as the measure of size, the main aspect of the thesis employs a content analysis method. Utilising GRETA and TIP reports into all European states, it identifies the frequency of issues of shortage of resources, limited admin capacity and lack of training and education to compare small states with medium-sized and large states. Building on other studies of small states’ struggles with these issues, the study will show that there are some specific challenges which are more common in smaller states than other states. The study also shows that the medium-sized European states had the lowest occurrence of resource, admin capacity and training issues, while the larger states had some similar challenges to small states, in particular issues relating to cumbersome bureaucracies or decentralisation. A more in-depth and anecdotal case study of Iceland’s response to human trafficking highlights the challenges faced by small states in more detail, while also revealing strengths and opportunities that are unique to smaller states.

2026-04-28T08:53:46Z Alexander Linev 1967- https://hdl.handle.net/1946/52617 2026-04-28T09:01:11Z 2026-04-28T08:46:27Z

Titill: La voix de Nathalie Sarraute dans Enfance Höfundur: Alexander Linev 1967- Útdráttur: Í þessari ritgerð er sjónum beint að sjálfsævisögunni Enfance [Barnæska] (1983) eftir franska rithöfundinn Nathalie Sarraute (1900-1999). Bókin var gefin út sem sjálfsævisöguleg frásögn og fjallar um fyrstu ellefu árin í lífi Sarraute. Rithöfundurinn byggir upp frásögnina með því að nota ljóðrænar aðferðir eins og sundurlaus skrif, leikrænar samræður tveggja radda í formi endurómsleiks þar sem fyrsta persónan „ég“ speglar sig í annarri persónu „þú“, notkun samheita til að lýsa tilfinningum, snúna tímaröð og þrípunkta til að merkja þögn í verkinu. Minningar höfundarins spretta upp úr tilfinningum sem koma fram skyndilega. Það eru tilfinningar sem grípa athygli Sarraute frekar en minningar úr fortíðinni þegar hún miðlar staðreyndum lífs síns og segir frá reynslu sinni. Þannig býr hún til eins konar nýtt form „nýja sjálfsævisögu“ í anda nýsögunnar (fr. „le nouveau roman“). Frásögnin er greind út frá sjónarhóli sjálfsævisagna og femínisma. Í samhengi við orðsifjar orðsins „enfance“ sem vísa til þess að vera „án raddar“ eða „raddalaus“ er sú tilgáta sett fram að megin inntak verksins felist í því að lýsa því hvernig litla Natacha fær rödd fullorðnar manneskju en um leið rithöfundarins sem hún síðan verður. Í ritgerðinni er verkið sett í samhengi strauma og stefna í skáldsagnagerð í Frakklandi á 6. áratug 20, aldar, og helstu kenninga um sjálfsævisöguleg skrif. Einnig er fjallað um fémínískar bókmenntagagnrýni og, kvennasögulegar hliðar verksins. Að auki er fjallað um helstu persónur bókarinnar og hlutverk þeirra í mótun og uppvexti Nathalie Sarraute.; Dans ce mémoire, on propose une analyse du livre Enfance (1983) de l’écrivaine française Nathalie Sarraute (1900-1999). Publié sous la forme de récit autobiographique, l’ouvrage couvre les onze premières années de la vie de Sarraute. L’auteure construit son récit sur les procédés poétiques en utilisant les tropismes pour exprimer les sentiments fugaces d’indicible et d’informulé, les dialogues théâtraux entre deux voix sous la forme d’un jeu d’échos où le « je » se combine au « tu », le recours aux synonymes français pour faire le contenu sémantique plus précis, une chronologie sinueuse et les points de suspension qui introduisent le temps et le silence au sein de l’écriture. Les souvenirs de l’auteure surgissent soudainement. Ce sont les sentiments, plus que les souvenirs du passé, qui captive l’attention de Sarraute lorsqu’elle relate les faits de sa vie et ses expériences. Elle crée ainsi une sorte de « nouvelle autobiographie ». La recherche s’inscrit dansune perspective à la fois autobiographique et féministe. En s’appuyant sur l’étymologie du mot “enfance” – du latin infans, “sans voix” -, ce mémoire interroge les conditions d’émergence de la parole. Il s’agit de montrer comment la petite Natacha acquiert progressivement la voix d’une femme adulte, puis celle de l’écrivaine qu’elle devient. Cette voix lui permet de dire, sur un mode poétique, la complexité d’une enfance partagée entre la Russie et la France, en donnant forme à l’implicité et à l’indicible. Après avoir analysé la manière dont cette écriture autobiographique entre en dialogue avec le Nouveau Roman et s’écarte des formes traditionnelles de l’autobiographie, l’étude se tourne vers les éléments biographiques de Nathalie Sarraute ainsi que vers les figures féminines présentées dans Enfance, dont les parcours reflètent des moments spécifiques de l’histoire de la condition féminine. Il s’agit de montrer en quoi ces portraits contribuent à façonner sa personnalité ou, à tout le moins, à y laisser des traces qui resurgissent dans les tropismes de la narration.

2026-04-28T08:46:27Z