is Íslenska en English

Lokaverkefni Háskóli Íslands > Félagsvísindasvið > B.A./B.Ed./B.S. verkefni - Félagsvísindasvið >

Vinsamlegast notið þetta auðkenni þegar þið vitnið til verksins eða tengið í það: http://hdl.handle.net/1946/11051

Titill: 
  • Meginreglur einkamálaréttarfars með áherslu á regluna um málsforræði
Skilað: 
  • Apríl 2012
Útdráttur: 
  • Einkamál eiga það sameiginlegt að þar er ágreiningur um hagsmuni, sem aðilar geta ráðstafað með samningum á milli sín. Í einkamálum er sönnunarbyrðin er skipt milli aðila þótt oftast hvíli ríkari sönnunarbyrði á stefnanda máls, aðilar verða að afla gagna sjálfir og þeir hafa fullt forræði á sakarefni. Þessi sérstaða einkamála, veldur því að ekki gilda að öllu leyti sömu meginreglur og um sakamál. . Hvergi er skilgreint í lögum hvaða mál eru einkamál. Oftast er því notast við neikvæða skilgreiningu þannig að einkamál eru þau mál sem eru ekki sakamál. Í sakamálum fer framkvæmdarvaldið með sóknina, enda hvílir sönnunarbyrði á þeim og í sakamálum hefur sökunautur ekki forræði á sakarefni. Reglur um meðferð einkamála eru í lögum nr. 91/1991 (hér eftir skamstöfuð EML).
    Hér á eftir verður stiklað á stóru um nokkrar meginreglur í einkamálaréttarfari. Flestar gilda þessar reglur einnig um sakamálaréttarfar þó ekki allar. Fjallað verður um meginregluna málsforræði, sem er ein af megineinkennum íslensks einkamálaréttarfars í sérkafla. Verður sú umfjöllun þungamiðja þessarar ritgerðar einnig verður skoðuð dómaframkvæmd Hæstaréttar með tilliti til undantekninga frá meginreglunni um málsforræði.

Samþykkt: 
  • 16.4.2012
URI: 
  • http://hdl.handle.net/1946/11051


Skrár
Skráarnafn Stærð AðgangurLýsingSkráartegund 
BA-forsíða.pdf30.72 kBLokaður til...13.04.2020ForsíðaPDF
BA-verkefni.pdf372.65 kBLokaður til...13.04.2020MeginmálPDF