en English is Íslenska

Thesis University of Iceland > Hugvísindasvið > Meistaraprófsritgerðir - Hugvísindasvið >

Please use this identifier to cite or link to this item: http://hdl.handle.net/1946/19557

Title: 
  • Literacy in Scandinavia. A passage from orality influenced by runes
Submitted: 
  • September 2014
Abstract: 
  • After reading the recent studies about the traces of orality and the beginning of
    literacy in the oldest Scandinavian texts we preserve, the first conclusion to be drawn is
    that the problem is far from being solved. Even though some medievalists believe that
    orality can not be proven by reading the primary sources we have, most general
    linguists accept that oral texts should preserve certain features indicating their preliterate
    origins. However, the first texts we find written in the Latin alphabet do not
    show most of those generally accepted oral features. Then, maybe we must accept that
    the texts we preserve were not composed in an oral society.
    Runes were used centuries before the arrival of the Latin alphabet and they were
    used for noting down poems and memorial messages. Those inscriptions show an
    evolution not only in the type of messages written, but also in the complexity of the
    poems carved. Thus, a study on the Scandinavian texts, taking into account the runic
    inscriptions, could help us understand better the history of the passage from orality to
    literacy in this region and the role that runes would have played in this process.

  • is

    Nýlegar rannsóknir á tengslum munnlegrar hefðar og upphafs ritunar eins og þetta
    tvennt birtist í elstu varðveittu textum sýna að enn er margt óljóst í þeim efnum. Þó svo
    að ýmsir miðaldafræðingar haldi því fram að textar sem bera merki munnlegrar hefðar
    gefi það til kynna með ákveðnum þáttum. Hins vegar sýna elstu textar sem ritaðir eru á
    latínu ekki slík merki um munnlega hefð. Þannig verðum við kannski að líta svo á að
    textarnir sem varðveist hafa hafi ekki verið ritaðir í sterkri munnlegri hefð.
    Rúnir höfðu verið ristar í nokkrar aldir áður en latneskt stafróf, og voru þær helst
    notaðar til að skrá kvæði og eftirmæli. Unnt er að greina þróun í þess háttar áletrunum í
    átt að sífellt flóknari textum. Til að skilja betur þá þróun sem átti sér stað frá munnlegri
    hefð til ritunar, er þess vegna æskilegt að taka rúnaáletranir til athugunar samhliða og
    kanna sérstaklega hvaða hlutverki þær gengdu í ferlinu.

Accepted: 
  • Sep 5, 2014
URI: 
  • http://hdl.handle.net/1946/19557


Files in This Item:
Filename Size VisibilityDescriptionFormat 
final thesis complete.pdf799.8 kBOpenHeildartextiPDFView/Open