is Íslenska en English

Lokaverkefni (Bakkalár)

Háskólinn á Akureyri > Hug- og félagsvísindasvið > B.A./B.Ed. verkefni >

Vinsamlegast notið þetta auðkenni þegar þið vitnið til verksins eða tengið í það: http://hdl.handle.net/1946/21961

Titill: 
  • Árangur og brottfall í hugrænni atferlismeðferð í hópi með teknu tilliti til þunglyndis, kvíða, streitu og félagsfælni
Námsstig: 
  • Bakkalár
Útdráttur: 
  • Nokkrar af algengustu ástæðum örorku í heiminum eru geðraskanir en þær sækja á fólk þvert á stétt, stöðu, aldur eða kyn. Algengi slíkra raskana hafa aukist síðustu ár og eru vísbendingar uppi um að sú þróun muni halda áfram í framtíðinni. Hugræn atferlismeðferð hefur reynst vel við geðröskunum og er ein mest rannsakaða meðferðin sem sálfræðingar búa yfir í dag. Þrátt fyrir að hafa reynst vel er brottfall úr meðferðinni gjarnan hátt svo stór hópur fólks sem hefur meðferð nær ekki bata. Ekki er vitað hvað veldur háu brottfalli en líklega er um samspil margra þátta að ræða. Einstaklingsmeðferðir og meðferðir fyrir sértæka hópa eru algengar og meirihluti rannsókna á efninu snúa að þess konar meðferðarformum. Á göngudeild geðdeildar á Sjúkrahúsinu á Akureyri (SAk) hefur hins vegar hópameðferð í blönduðum hópi verið notuð og byggir þessi rannsókn á gögnum úr slíkum meðferðum frá árabilinu 2010-2014. Árangur af hugrænni atferlismeðferð er kannaður út frá sjálfsmatskvörðunum DASS, SIAS og SPS og einnig er brottfall rannsakað út frá alvarleika einkenna á áðurnefndum kvörðum. Úrtak rannsóknarinnar voru 145 skjólstæðingar göngudeildar geðdeildar SAk en 85 þeirra luku meðferð. Niðurstöður rannsóknarinnar sýna að einkenni þunglyndis, kvíða og streitu minnka við hugræna atferlismeðferð en sambærilegur árangur sést ekki þegar félagskvíði er skoðaður. Þeir sem hafa alvarlegri einkenni þunglyndis og streitu virðast frekar falla úr meðferð en hinir sem hafa vægari einkenni og er það í samræmi aðrar rannsóknir á efninu. Hins vegar fundust ekki tengsl á milli alvarleika kvíða og brottfalls.

  • Útdráttur er á ensku

    Mental illness is one of the leading causes of disability worldwide, cutting across age, gender and status. The prevalence of mental illness has increased over the last years and will likely continue to do so. Cognitive behavioural therapy has proven to be an effective treatment for mental illness and is one of the most researched psychological therapies to date. Drop-out rates from cognitive behavioural therapy are high so a large part of individuals who start therapy never get better. It is not well known why the drop-out rates are so high but it is likely to be caused by numerous factors. The most common forms of cognitive behavioural therapy are individual therapy and group therapy for homogeneous groups but this research is based on data collected from mixed outpatient groups that attended therapy at SAk in the
    years 2010-2014. The effectiveness of therapy was evaluated with the DASS, SIAS and SPS self-report scales and drop-out rates were researched in context with severity of aforementioned self-report scales. A sample of 145 clients of SAk started therapy but 85 of
    them finished. The results show that depression, anxiety and stress were reduced by the therapy, but the results were not statistically significant for social anxiety. Those who had
    more severe depression and stress were statistically more likely to drop-out but no such connection was found between anxiety and drop-out.

Samþykkt: 
  • 9.6.2015
URI: 
  • http://hdl.handle.net/1946/21961


Skrár
Skráarnafn Stærð AðgangurLýsingSkráartegund 
Einar Kristinsson Lokaútgáfa.pdf1.38 MBOpinnHeildartextiPDFSkoða/Opna