is Íslenska en English

Lokaverkefni (Meistara)

Háskóli Íslands > Félagsvísindasvið > Meistaraprófsritgerðir - Félagsvísindasvið >

Vinsamlegast notið þetta auðkenni þegar þið vitnið til verksins eða tengið í það: http://hdl.handle.net/1946/24795

Titill: 
  • Titill er á ensku Structural Mapping of Olkaria Domes Geothermal Field using Geochemical Soil Gas Surveys, Remote Sensing and GIS
Námsstig: 
  • Meistara
Efnisorð: 
Útdráttur: 
  • Útdráttur er á ensku

    Olkaria Geothermal field is a high temperature geothermal system located on the eastern arm of the East African Rift System. It is placed within the Central Kenya Rift Valley and is dominated by late Quaternary rhyolitic volcanism. Basalts, tuffs and trachytes occupy the subsurface with the latter forming the reservoir rock. Normal faulting mapped during this study is prominent in the Domes field with dips ranging from 20° to 80° to the west and the east. Fault strikes vary from north-south, northwest-southeast, northeast-southwest and east-west. The oldest faults strike northwest and coincide with the initiation of the Kenyan rift system while the youngest are the North striking and are thought to have formed during a distinct period of dyking that took place along the Ol Njorowa Gorge. East-west striking faults were discovered to the east of Domes field and are inferred to have been formed during a period of transform faulting. Thrust faulting is rare throughout the field but portrays brief periods of crustal compression. Geothermal manifestations were observed as key indicators of permeable zones that gave indication of faults and fractures which may have been obscured by recent pyroclastic deposits. Soil gas surveys indicate an E-W orientation of anomalies along the south of Domes field. Digital Elevation Models show step normal faulting to be dominant forming steep shoulder faults along the Central Kenyan rift. Regional faults exhibit near vertical dips to the east and west, forming a graben which is approximately 45km wide. Transform faulting is evidenced along the Central Kenyan rift and may have been responsible for sudden changes in the strike of the rift faults. A cauldron with four arcs was observed south of Lake Naivasha where Olkaria and Longonot calderas occur on its periphery while Suswa caldera is located at its centre. It forms a structure similar to a knee joint along the rift where all shoulder rift faults are arcuate. Magnetic data shows existence of a shallow anomaly which may signify presence of a shallow magma reservoir at a depth of about 15km.

  • Olkaria háhitasvæðið er staðsett á austur armi Afríku gliðnunarbeltis (African Rift System). Það er innan miðhluta gliðnunarbeltis Keníu og einkennist af rhýólít eldvirkni frá kvartertíma. Basalt, túff og trakýt mynda jarðlagastaflann á svæðinu. Olkaría eldstöðin hefur enga skýra öskju en afmarkast af bogalaga syrpu hraungúla í austri, suðri og suðvestri sem hefur verið notuð til að skýra tilvist grafirnar öskju. Jarðhitasvæðið (þ.e. leyfis svæðið) er skipt í sjö undir svæði en þau eru; Olkaria austur, Olkaria norðaustur, Olkaria miðsvæði, Olkaria norðvestur, Olkaria suðvestur, Olkaria suðaustur og Olkaria Domes. Höggun á Domes sæðinu hefur halla frá 20° til 80° til vesturs og austurs. Strikstefna misgengja er norður-suður, norðvestur-suðaustur, norðaustur-suðvestur og austur-vestur. Elstu misgengin stefna norðvestur og tengjast upphafi gliðnunar á sigdældinni (Kenyan Rift) en yngstu brotin hafa norðlæga stefnu og eru talin tengjast innskota og gangna virkni við Ol Njorowa gilið. Misgengi með austur-vestur stefnu koma fram austan við Domes svæðið og eru talin hafa myndast þegar þverbrot (transform faulting) eða víxlgengi voru ráðandi. Þrýstimisgengi eru sjaldgæft en þó má sjá stutt tímabil þar sem samþjöppun á jarðskorpunni hefur átt sér stað. Yfirborðsvirkni jarðhitans var skoðuð en hún gefur vísbendingu um lekt á svæðum þar sem misgengi eru hulin með nýlegum gjóskuflóðum. Gasflæði mælingar (CO2) um jarðveg benda til austur-vestur stefnu meðfram suðurhluta Domes svæðisins, sérstaklega í nágrenni við hring strúktúrinn (þ.e. öskju brotið). Miðhluti gliðnunarbeltis Keníu sýnir spennu breytingu sem veldur breytingum á stefnu misgengja frá norðvestri yfir í norðaustur. Landhæðarlíkön (DEM) sýna að misgengisstallar (normal faults) eru ríkjandi meðfram sigdældinni. Misgengin sýna nærri lóðrétt fall bæði austan og vestan megin, sem mynda sigdæld sem er um það bil 45 km breið. Ummerki þverbrotabeltis má sjá meðfram gliðnunarbelti Keníu sem getur skýrt breytingar á strikstefnu á misgengjum í gliðnuninni. Stór sigdæld kemur fram sunnan við Naivasha vatn þar sem Olkaria og Longonot öskjurnar liggja í jaðri þess að norðan, með Suswa öskjuna í miðju. Myndunin myndar bogalaga lægð í miðju gliðnunarbeltisins sem er um 30 km sinnum 50 km að umfangi. Segulmælingar sýna grunnstæða lægð, sem hugsanlega mætti túlka sem grunnstætt kvikuhólf. Kjúrípunktur (GPD) er á um 15 km dýpi styður og fellur vel að þessari sigdæld. Fjöldinn allur af basalt göngum sem koma fram við Kijabe gætu átt uppruna sinn úr grunnstæðu kvikuhólfi sem skýrir fjölda jarðhitastaða meðfram austur hluta gliðnunarinnar. CO2 gas mælingar sýna einnig kviku afgösun frá grunnstæðu kvikuhólfi.

Styrktaraðili: 
  • Styrktaraðili er á ensku KenGen and UNU-GTP
Samþykkt: 
  • 31.5.2016
URI: 
  • http://hdl.handle.net/1946/24795


Skrár
Skráarnafn Stærð AðgangurLýsingSkráartegund 
Samuel_Munyiri_MSC_template_UI_25_May_2016.pdf6.61 MBOpinnHeildartextiPDFSkoða/Opna
thesis declaration.pdf491.44 kBLokaðurYfirlýsingPDF