en English is Íslenska

Thesis (Master's)

Reykjavík University > Samfélagssvið / School of Social Sciences > ML Lagadeild / Department of Law >

Please use this identifier to cite or link to this item: http://hdl.handle.net/1946/24803

Title: 
  • Title is in Icelandic Miskabætur vegna kynferðisbrota og líkamsárása
Degree: 
  • Master's
Abstract: 
  • Abstract is in Icelandic

    Miskabætur fyrir kynferðisbrot og líkamstjón Í ritgerð þessari verður miskabótum á grundvelli 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993 til handa brotaþolum kynferðisofbeldis og líkamsárása, gerð skil. Í upphafi ritgerðar verður ítarleg grein gerð fyrir skilyrðum a. og b. lið. 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga nr. 50/1993, saga ákvæðisins rakin og vikið stuttlega að öðrum ákvæðum vegna ófjárhagslegs tjóns brotaþola.
    Meginþungi ritgerðarinnar er dómarannsókn þar sem allir dómar vegna kynferðisbrota og líkamsárása á fimm ára tímabili, það er frá 1. október 2010 til 1. október 2015 voru skoðaðir. Markmið rannsóknarinnar er að varpa ljósi á það hvort munur sé á miskabótafjárhæð sem greidd er til handa brotaþolum kynferðisofbeldis annars vegar og líkamsárása hins vegar og ef sá munur er fyrir hendi, hvað orsaki hann. Þá var leitast við að svara þeirri spurningu hvort brotaþolar kynferðisbrota og líkamsárása séu ávallt að fá tjón sitt að fullu bætt og ef ekki, hvers vegna.
    Rannsókn þessi leiddi í ljós að töluvert hærri fjárhæðir eru dæmdar þegar um kynferðisbrot er að ræða og að sama skapi eru gerðar strangari kröfur til gagna sem styðja miska brotaþola í þeim málum. Þar að auki virðast töluvert minni kröfur vera gerðar til gagna til stuðnings miskabótakröfu á grundvelli 1. mgr. 26. gr. skaðabótalaga þegar kynferðisbrot og líkamsárás á sér stað í sama verknaðinum.
    Við mat á því hvort brotaþolar væru að fá tjón sitt að fullu bætt kom tvennt í ljós. Annars vegar virðist sjaldan vera gerð krafa til miskabóta vegna kynferðisbrota og líkamsárásar í sama málinu, þrátt fyrir að mögulega liggi ljóst fyrir að brotið sé þess eðlis. Hins vegar ber lítið á því að krafist sé frekari bóta á grundvelli I. kafla skaðabótalaga nr. 50/1993 þrátt fyrir að skír heimild sé til þess í lögskýringargögnum skaðabótalaga.

  • Damages for sexual violence and bodily harm
    In this dissertation, damages awarded to victims of sexual and physical violence on the basis of 1. mgr. 26. gr. skaðabótalög nr. 50/1993, will be delineated and assessed. At the outset, the conditions detailed in articles a. and b. of 1. mgr. 26. gr. skaðabótalög nr. 50/1993 will be presented, the history of the clause chronicled and other clauses relating to victims’ nonmaterial injuries will be touched on.
    The primary focus of the dissertation is an analysis of all verdicts issued in cases of sexual or physical violence over a five year period, dating from 1. October 2010, to 1. October 2015. The goal of this analysis is to evaluate whether there is a discernible difference between the amounts awarded in damages to victims of sexual violence on one hand, and victims of physical violence on the other, and if so, what factors engender this difference. Additionally, it seeks to ascertain whether victims of sexual or physical violence are consistently awarded full damages for their injuries, and if not, to determine why.
    The findings of the study revealed that significantly greater damages are awarded in cases of sexual violence. At the same time, evidence corroborating victims’ claim to damages, was found to be held to stricter standards in cases of sexual violence, than in cases of physical violence. Additionally, it appears that in cases involving both physical and sexual violence, evidence supporting a victim’s claim to damages on the basis of 1. mgr. 26. gr. skaðabótalög, is held to standards notably less strict than in cases of sexual violence alone.
    An evaluation of whether victims were being fully compensated for their injuries revealed two items of note. On one hand it appears that damages are rarely claimed for both physical and sexual violence in the same case, even when evidence indicates that both constitute a component of the infraction. On the other hand, it is uncommon for further damages to be claimed on the basis of I. chapter of skaðabótalög nr. 50/1993, despite the fact that such claims are clearly authorized in explanatory for skaðabótalög.

Accepted: 
  • May 31, 2016
URI: 
  • http://hdl.handle.net/1946/24803


Files in This Item:
Filename Size VisibilityDescriptionFormat 
ML Lögfræði - Guðríður Harpa Ásgeirsdóttir (1).pdf920.14 kBLocked Until...2040/12/31HeildartextiPDF