is Íslenska en English

Lokaverkefni (Meistara)

Háskólinn á Akureyri > Hug- og félagsvísindasvið > Meistaraprófsritgerðir >

Vinsamlegast notið þetta auðkenni þegar þið vitnið til verksins eða tengið í það: https://hdl.handle.net/1946/25239

Titill: 
  • Gallaþröskuldur og stærðarfrávik í fasteignakauparétti
Námsstig: 
  • Meistara
Leiðbeinandi: 
Útdráttur: 
  • Meginumfjöllunarefni þessarar ritgerðar eru beinar takmarkanir á gallahugtakinu í fasteignakaupum. Annars vegar kemur fram takmörkun á gallahugtakinu í 2. málsl. 18. gr. fasteignakaupalaga nr. 40/2002 (,,fkpl.“), sem er hinn svokallaði gallaþröskuldur, og hins vegar í 21. gr. sömu laga, sem varðar stærðarfrávik.
    Í fyrsta lagi segir í 2. málsl. 18. gr. fkpl. að notuð fasteign teljist ekki gölluð, nema ágallinn rýri verðmæti hennar svo nokkru varði eða seljandi hafi sýnt af sér saknæma háttsemi. Í athugasemdum með frumvarpi til fkpl. kemur fram að ekki sé unnt að festa eina hlutfallsreglu um hversu mikið ágalli þurfi að rýra verðmæti fasteignar svo það teljist nokkru varða. Þetta er sagt í ljósi þess að það ræðst af atvikum hverju sinni. Einnig kemur fram að það kunni að vera að 10% yrði talið hæfilegt lágmark um gamlar eignir, en væri of hátt um yngri eignir. Það væri eðlilegt að dómstólar skýrðu slíkar reglur og mótuðu þær með tíð og tíma í réttarframkvæmd þannig að smám saman verði ljóst hver lágmörkin væru. Þegar þetta er ritað eru liðin tæplega fjórtán ár frá því fkpl. tóku gildi. Þannig er komin nokkur reynsla á beitingu ákvæðisins í dómaframkvæmd, sem hefur skýrt ákvæðið frekar. Í ritgerðinni er grein gerð fyrir inntaki ákvæðisins. Þá verður lögð áhersla á að kanna, hvort viðmið sé að finna í dómaframkvæmd Hæstaréttar um hvar mörk gallaþröskuldarins liggja.
    Í öðru lagi segir í 21. gr. fkpl. að þótt fasteign sé að flatarmáli minni en kaupandi gerði ráð fyrir, þá teljist það ekki galli, nema það sé verulega minna en seljandi upplýsti fyrir kaup, eða háttsemi seljanda teljist stórfellt gáleysi. Í athugasemdum við frumvarp það, er síðar varð að fkpl., segir ekkert um hvenær telja beri flatarmál fasteignar verulega minna en seljandi upplýsti. Í ritgerðinni er ákvæðið útskýrt með ítarlegum hætti. Verður svo litið til dómaframkvæmdar og kannað hvort hægt sé að finna viðmið um það hversu mikið stærðarfrávikið þurfi að vera svo það geti talist verulegt í skilningi ákvæðisins.

  • Útdráttur er á ensku

    The purpose of this thesis is to examine the limitations to the concept of fault in real estate purchases in Iceland. On the one hand there is a limitation on the concept of fault in Article 18, second sentence, of the Law of Property Act No. 40/2002 (LoPA), and on the other hand there is a limitation in Article 21 of the same Act.
    First of all, Article 18 of LoPA states that a used property is not considered as having a fault unless the flaw reduces its value relevantly or the seller has shown culpable conduct. In the explanatory notes to the draft bill for LoPA, it is stated that it is impossible to establish a single rule on how much a flaw has to decrease the value of the property so as to be considered as having a relevant impact on the value. This is explained in light of the fact that it depends on each incident. It is also stated that 10% might be suitable for old properties but would be too high for younger properties. It is anticipated that courts will clarify the rules related to Article 18 and develop them with time through case law so it will be clearer what the limits are. At the time of writing this thesis, LoPA has been in force for just under fourteen years so there is now a body of relevant case law which has clarified the clause further. In the thesis, the case law is explored in order to determine the meaning and application of the clause.
    Secondly, it is stated in Article 21 of LoPA that even though the floor area of a property is less than the buyer expects, it is not a fault unless it is significantly less than the seller informed or the seller‘s conduct can be construed as major recklessness. The explanatory notes to the draft bill to LoPA does not clarify further what constitutes ‘significantly less than‘ than the seller adviced. In this thesis, the meaning of the rule is explained in light of case law to determine how much the deviation from the stated size has to be in order to constitute a ‘significant‘ difference in the sense of the Act.

Athugasemdir: 
  • Verkefnið er lokað til 1.5.2060.
Samþykkt: 
  • 15.6.2016
URI: 
  • http://hdl.handle.net/1946/25239


Skrár
Skráarnafn Stærð AðgangurLýsingSkráartegund 
Gallaþröskuldur og stærðarfrávik í fasteignakauparétti.pdf936.54 kBLokaður til...01.05.2060HeildartextiPDF