is Íslenska en English

Lokaverkefni (Bakkalár)

Háskóli Íslands > Félagsvísindasvið > B.A./B.Ed./B.S. verkefni - Félagsvísindasvið >

Vinsamlegast notið þetta auðkenni þegar þið vitnið til verksins eða tengið í það: http://hdl.handle.net/1946/26995

Titill: 
  • Tilskipun 93/13/EBE og neytendavernd: Ákvæði 36. gr. a.-d. laga nr. 7/1936
Námsstig: 
  • Bakkalár
Útdráttur: 
  • Samningar manna í milli hafa frá öndverðu verið stór hluti af samfélagi manna. Samningar milli neytenda og atvinnurekanda hafa stóraukist á undanförnum árum og sér í lagi ef miðað er við byrjun 19. aldarinnar. Staðlaðir samningar hafa verið stór hluti af þessari öru þróun og í dag er slíkum samningsskilmálum nánast eingöngu beitt þegar kemur að viðskiptum við neytendur. Þessir stöðluðu samningar er notaðir við margskonar viðskipti, allt frá flóknum tryggingasamningum, upp í það að haka við „I accept the terms and conditions as stated above“ þegar einstaklingur vill hlaða niður nýju forriti af veraldarvefnum eða eitthvað því um líkt.
    Hér á landi hefur verið hröð þróun á sviði neytendaverndar í kjölfar lögfestingar á samningnum um Evrópska efnahagssvæðið, sem fullgiltur var með lögum nr. 2/1993. Samningurinn felur í sér inngöngu Íslands inn á innri markað ESB þar sem fjórfrelsið er í hávegum haft en í fjórfrelsinu felst frjálst flæði varna, vinnuafls, þjónustu og fjármagns. Til þess að fjórfrelsið geti notið sín sem best og samkeppni verði sem eðlilegust verða reglur innri markaðsins að vera að mestu leyti samræmdar milli aðildarríkja.
    Ein aðgerð Evrópusambandsins til þess að samræma reglur innri markaðsins, sem snúa að neytendavernd, er tilskipun 93/13/EBE um óréttmæta skilmála í neytendasamningum. Í þessari ritgerð verður leytast við að gera grein fyrir reglum tilskipunarinnar og þýðingu þeirra hér á landi. Í öðrum kafla þessarar ritgerðar verður gerð almenn grein fyrir íslenskum samningarétti, helstu meginreglum hans og lögfestingu laga nr. 7/1936 um samningsgerð, umboð og ógilda löggerninga. Í þriðja kafla verður inngangsorðum, meginmáli og viðauka tilskipunar 93/13/EBE gerð skil. Í fjórða kafla verður gerð grein fyrir ákvæðum 36. gr. a.-d. laga nr. 7/1936 sem eru íslenskt afsprengi reglna tilskipunar 93/13/EBE. Auk þess verða dómur Evrópudómstólsins í máli nr. C-618/10 einnig kallað „Camino málið“ og dómur Hæstaréttar Íslands í máli nr. 417/2010 frá 16. september 2010 einnig kallaður „Vaxtadómurinn“ skoðaðir.

Samþykkt: 
  • 18.4.2017
URI: 
  • http://hdl.handle.net/1946/26995


Skrár
Skráarnafn Stærð AðgangurLýsingSkráartegund 
Ritgerð og forsíða.pdf536.35 kBOpinnHeildartextiPDFSkoða/Opna
Yfirlýsing.pdf276.32 kBLokaðurYfirlýsingPDF