is Íslenska en English

Lokaverkefni (Meistara)

Háskólinn á Akureyri > Hug- og félagsvísindasvið > Meistaraprófsritgerðir >

Vinsamlegast notið þetta auðkenni þegar þið vitnið til verksins eða tengið í það: http://hdl.handle.net/1946/28192

Titill: 
  • Málfræðikennsla unglinga : viðhorf íslenskukennara á elsta stigi til náms og kennslu í málfræði, stafsetningu og ritun
Námsstig: 
  • Meistara
Leiðbeinandi: 
Útdráttur: 
  • Rannsóknir á málfræðikennslu hafa sýnt fram á að bein kennsla og vinnubókarvinna eru mest notuðu aðferðirnar. Sú nálgun er ekki í samræmi við kröfur aðalnámskrár um fjölbreytta kennsluhætti. Um leið og flestir eru sammála um nauðsyn og mikilvægi málfræðikennslu, þá eru mjög skiptar skoðanir varðandi það á hvaða hátt eigi að kenna hana og hvað nákvæmlega á að kenna. Ólíkt því sem hefur komið fram um málfræðikennslu, þá virðist kennsla í ritun fylgja aðalnámskrá vel eftir og kennarar notast við fjölbreytt námsefni og kennsluaðferðir. Þessi rannsókn byggir á gögnum úr rannsóknarverkefninu Íslenska sem námsgrein og kennslutunga (ÍNOK). Tekin voru viðtöl við fimm kennara 9. bekkjar á tímabilinu 2013-2015. Í þessari rannsókn eru tvö þemu tekin til skoðunar; kennsluhættir og námsefni, og viðhorf til íslensks máls, náms og kennslu í íslensku. Niðurstöður þessarar rannsóknar benda til þess að misbrestur sé á því að nemendur læri það sem að er keppt í málfræði. Kennarar tala gjarnan um að þeir notist við fjölbreyttar kennsluaðferðir, en þegar þeir rýna betur í starf sitt, kemur ítrekað í ljós að ekki er um fjölbreytta kennsluhætti að ræða. Kennarar hafa góðan metnað til þess að uppfræða nemendur sína og vekja áhuga þeirra. Hvað málfræðina varðar er ljóst að viðleitni þeirra ber ekki árangur. Í stað þess að nýjar aðferðir þróist, er gjarnan leitað í einfaldari og eldri kennsluhætti Niðurstöður varðandi ritunarþáttinn voru áberandi jákvæðari, árangur af kennslu talinn betri og kennsluhættir í takti við aðalnámskrá. Í stafsetningu virðast kennarar halda sig við sömu aðferðir ár eftir ár og virðast ekki vera vissir um hvernig best sé að kenna hana eða jafnvel hvort það sé nauðsynlegt í efri bekkjum grunnskóla. Niðurstöður þessarar rannsóknar sýna undarlegt samspil metnaðar og vanmáttar. Þannig skortir ekki á vilja kennaranna til þess að uppfræða nemendur sína og að þeir verði góðir í íslensku. Á móti kemur skýr vanmáttur gagnvart kennsluaðferðum og áhugahvöt nemenda. Ljóst er að þarna stendur málfræðin mun verr en ritunin. Niðurstöður þessarar rannsóknar benda til þess að kennarar hafi ekki fundið leiðir til úrbóta og falli annað hvort að eldri aðferðum eða hreinlega minnki vægi kennslunnar.

  • Útdráttur er á ensku

    Studies into the teaching of grammar have shown that direct teaching and workbook based teaching are the methods most commonly used. This approach does not coincide with the national curriculum’s claim of diverse methods of teaching. While most would agree that teaching grammar is both necessary and important, opinions vary on how to teach it and precisely what should be taught. Contrary to teaching grammar, in teaching writing the guidelines of the national curriculum seem to be followed and teachers seem to use both diverse material and methods of teaching. This study is based on data from the research project Íslenska sem námsgrein og kennslutunga (Icelandic as a subject and a teaching language). Five 9.grade teachers were interviewed in the years between 2013 and 2015. In this study two themes will be looked at; teaching methods and materials and sentiment towards the Icelandic language, study and teaching of Icelandic. The results of this study indicate failure in students learning what is intended in grammar. Teachers like to say they use diverse methods of teaching, but on close inspection of their own work, find that they do not. Teachers are ambitious to educate and motivate their students. Where grammar is concerned, it is evident that their efforts fall short. Instead of generating new methods, older and simpler ones are used. Conclusions in writing were evidently more positive, the results of teaching were thought to be better and the methods of teaching more in line with the national curriculum. Teachers seem to stick with the same methods of teaching spelling year after year and seem not to be quite sure how best to teach it, or even if teaching it is necessary in grades 8 to 10. The results of this study show a somewhat strange mixture of ambition and inability. Thus, teachers are not lacking the will to educate their students and make them competent users of Icelandic. On the other hand, there is a clear inability in methods of teaching and motivating students. It is evident that in this perspective grammar is a lot worse off than writing and even spelling. The results of this study indicate that teachers have not found ways of improvement and lean towards either using older methods of teaching or even lessening the weight of the subject.

Samþykkt: 
  • 12.6.2017
URI: 
  • http://hdl.handle.net/1946/28192


Skrár
Skráarnafn Stærð AðgangurLýsingSkráartegund 
HelgaÓlöfÞórdísardóttir_kennaradeildHA_V2017_v2.pdf1.21 MBOpinnHeildartextiPDFSkoða/Opna