is Íslenska en English

Lokaverkefni (Bakkalár)

Háskólinn í Reykjavík > Samfélagssvið / School of Social Sciences > BSc Viðskiptadeild (og BSc sálfræði -2019) / Department of Business Administration >

Vinsamlegast notið þetta auðkenni þegar þið vitnið til verksins eða tengið í það: http://hdl.handle.net/1946/28387

Titill: 
  • Titill er á ensku Survivors of sexual violence confronting their perpetrators
Námsstig: 
  • Bakkalár
Útdráttur: 
  • Útdráttur er á ensku

    It can be disturbing for survivors of sexual violence to confront their perpetrator about the violence. It may bring back painful memories but some survivors choose to do it. On the other hand, it is important to know what kind of reactions survivors should be expecting from the perpetrators, both for the survivor’s safety and healing process. The aim of the study was to examine whether survivors confront perpetrators about the violence, how perpetrators respond to confrontation and what factors are connected with confrontation and perpetrator’s reaction. The data were collected from Stígamót, a help center for survivors of sexual violence from the years 2009-2015. Results showed that only 19.3% of perpetrators had been confronted by their victim. The most common reaction was that the perpetrator denied the violence (45.7%). Survivors were more likely to confront if the perpetrator was within the family and, if the severity of violence was greater. If the type of violence was incest, the perpetrator was more likely to admit to the violence and if the perpetrator used presents or bribes the perpetrator was also more likely to admit. However, if the perpetrator used negative approaches to ensure silence from the victim, such as physical violence, threats or blaming the victim when confronted, the perpetrator was less likely to deny the violence and more likely to blame the victim for the violence. Results provide a guide to future research in the field and these results can be used to guide survivors of sexual violence.

  • Það getur verið erfitt fyrir þolanda kynferðisofbeldis að ræða ofbeldið við ofbeldismanninn. Að öllum líkindinum mun það valda því að sárar minningar koma upp á yfirborðið, en þrátt fyrir það þá eru sumir þolendur sem gera það. Tilgangur rannsóknarinnar var að sjá hvort að þolendur ræða ofbeldið við ofbeldismanninn, hvernig ofbeldismaður bregst við því og hvaða þættir hafa áhrif á þetta tvennt. Fengin voru gögn frá Stígamótum, sem eru hjálparsamtök fyrir þolendur kynferðisofbeldis, frá árunum 2009-2015. Niðurstöður sýndu að einungis 19.3% ofbeldismanna höfðu upplifað það að þolandi ræddi ofbeldið við þá. Ofbeldismenn höfnuðu ofbeldinu í flestum tilvikum (45,7%). Þolendur voru líklegri til þess að ræða ofbeldið við ofbeldismanninn ef hann var innan fjölskyldunnar og því alvarlegra sem ofbeldið var, því meiri líkur voru á að þolendur ræði ofbeldið við ofbeldismanninn. Ef tegund ofbeldisins var sifjaspell voru ofbeldismenn líklegri í að viðurkenna ofbeldið fyrir þolandanum og enn fremur ef ofbeldismaður gaf gjafir eða mútaði þolanda til þess að tryggja þögn þá voru meiri líkur á að ofbeldismaður viðurkenndi ofbeldið. Aftur á móti, ef ofbeldismaður notaði hótanir, líkamsmeiðingar eða kenndi þolanda um ofbeldið til þess að tryggja þögn voru meiri líkur á að ofbeldismaður kenndi þolanda um ofbeldið en minni líkur á að ofbeldismaður hafnaði ofbeldinu. Niðurstöður veita innsýn fyrir komandi rannsóknir á sviðinu og þessar niðurstöður geta verið notaðar til að leiðbeina þolendum kynferðisofbeldis á þessu sviði.

Samþykkt: 
  • 21.6.2017
URI: 
  • http://hdl.handle.net/1946/28387


Skrár
Skráarnafn Stærð AðgangurLýsingSkráartegund 
Survivors Confronting Perpetrators.pdf471.58 kBOpinnHeildartextiPDFSkoða/Opna