is Íslenska en English

Lokaverkefni (Meistara) Háskóli Íslands > Félagsvísindasvið > Meistaraprófsritgerðir - Félagsvísindasvið >

Vinsamlegast notið þetta auðkenni þegar þið vitnið til verksins eða tengið í það: http://hdl.handle.net/1946/29286

Titill: 
  • Neyðarvörn við valdbeitingu lögreglu
Námsstig: 
  • Meistara
Útdráttur: 
  • Í þessari ritgerð er fjallað um neyðarvörn við valdbeitingu lögreglu skv. 12. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Fyrst og fremst er litið til þeirra aðstæðna þegar lögreglumenn beita neyðarvörn við framkvæmd skyldustarfa. Markmið ritgerðarinnar er að rannsaka hvort munur sé á neyðarvarnarverki eftir því hvort lögreglumaður beitir henni eða hinn almenni borgari. Í því samhengi er fjallað um hlutverk lögreglunnar og eru bornar saman skyldur lögreglunnar og hins almenna borgara.
    Í ljósi þess að lögreglumenn hafa heimild til valdbeitingar er sérstök umfjöllun um valdbeitingu lögreglu, heimildir og skyldur lögreglumanna til valdbeitingar, skilyrði valdbeitingar og hvaða úrræða lögreglumönnum er heimilt að grípa til við valdbeitingu. Beinist umfjöllunin um valdbeitingu einkum að því samspili sem er á milli almennrar valdbeitingarheimildar lögreglu á grundvelli lögreglulaga nr. 90/1996, og eftir atvikum ákvæðum annarra laga, og valdbeitingarheimildar neyðarvarnarákvæðis 12. gr. almennra hegningarlaga.
    Í umfjöllun um neyðarvörn við valdbeitingu lögreglu er leitast við að greina mun á valdbeitingarheimild neyðarvarnar skv. 12. gr. almennra hegningarlaga eftir því hvort lögreglumaður eða almennur borgari beitir henni. Fjallað er um skilyrði neyðarvarnar og þegar farið er út fyrir takmörk leyfilegrar neyðarvarnar ásamt umfjöllun um aðgreiningu ólögmætrar valdbeitingar lögreglumanna annars vegar og þegar farið er út fyrir takmörk leyfilegrar neyðarvarnar hins vegar. Kannað er svigrúm lögreglumanna til að beita óviðurkenndum aðferðum við valdbeitingu, hvort sem hún styðst við almenna valdbeitingarheimild lögreglulaga eða neyðarvarnarákvæði 12. gr. almennra hegningarlaga.
    Lögð er áhersla á að kanna til hvaða atriða er litið við mat á því hvort lögreglumaður hafi framið lögmæta neyðarvörn. Í því skyni er litið til dómaframkvæmdar og norræns réttar. Ennfremur er kannað til hvaða atriða Mannréttindadómstóll Evrópu lítur til í úrlausnum sínum við mat á því hvort lögreglumaður hafi framið lögmæta neyðarvörn, sbr. a-lið 2. mgr. 2. gr. mannréttindasáttmála Evrópu, þegar dómstóllinn hefur tekið til úrlausnar hvort brotið hafi verið gegn réttinum til lífs á grundvelli 2. mgr. mannréttindasáttmálans.

Samþykkt: 
  • 3.1.2018
URI: 
  • http://hdl.handle.net/1946/29286


Skrár
Skráarnafn Stærð AðgangurLýsingSkráartegund 
Ritgerðin.pdf1.01 MBOpinnHeildartextiPDFSkoða/Opna
Yfirlýsing.pdf44.53 kBLokaðurYfirlýsingPDF