is Íslenska en English

Lokaverkefni (Bakkalár)

Háskólinn í Reykjavík > Samfélagssvið / School of Social Sciences > BA Lagadeild / Department of Law >

Vinsamlegast notið þetta auðkenni þegar þið vitnið til verksins eða tengið í það: http://hdl.handle.net/1946/29896

Titill: 
  • Hin vandasömu verk dómstóla við ákvörðun refsingar þegar brot eru framin með þokukenndum ásetningi : með áherslu á fíkni- og vímuefnavanda síðastliðinn áratug
Námsstig: 
  • Bakkalár
Útdráttur: 
  • Í ritgerð þessari verður fjallað um hin vandasömu verk dómstóla við ákvörðun refsingar þegar brot eru framin með þokukenndum ásetningi. Í ritgerðinni verður skoðað hvað veldur því að ákvörðun refsingar getur verið flókin. Grundvallarhugtak ritgerðarinnar er þokukenndur ásetningur en hann auðveldar dómstólum ekki hlutverkið. Hugtakið hefur ekki neina fastmótaða þýðingu í íslenskum rétti, því engar heildstæðar lagareglur gilda um það. Er einna helst að styðjast við 75. gr. almennra hegningalaga nr. 19/1940, þar sem kveðið er á um annarlegt ástand sakbornings, sem getur heimilað lægri refsingu til handa sakborningi eða jafnvel að refsing sé felld niður.
    Nánar tiltekið verður efnið nálgast út frá nútímalegri hugsun þar sem brot sakbornings eru oft tengd heilbrigðisvandamáli. Einnig verður efnið afmarkað við mörk þokukennds ásetnings og ósakhæfis og þau ákvæði sem koma til álita í því samhengi, sbr. 15. gr., 16. gr. og 17. gr. hgl. sem varða geðrænt sakhæfi.
    Í umfjölluninni verður dómaframkvæmd Hæstaréttar- og héraðsdóms í málum sem varða þokukenndan ásetning skoðuð. Þannig er gerð grein fyrir álitaefninu og ljósi varpað á það hvaða viðmið dómstólar nota við úrlausn slíkra mála og hvað ræður för þegar þeir komast að endanlegri niðurstöðu.
    Í lok ritgerðar verða helstu niðurstöður og þau atriði sem vöktu athygli höfundar dregin saman en höfundur er sannfærður um að með tilkomu Landsréttar muni Hæstiréttur rökstyðja úrlausn mála sinna betur sem muni dýpka skilning almennings á því hvaða leiðir eru valdar hverju sinni og þeim rökum sem búa þar að baki.

  • Útdráttur er á ensku

    This essay deals with the problems faced by courts when determining punishment for dolus eventualis offences. The essay examines why the determination of punishment can be problematic. The principal concept of the essay, dolus eventualis, does not make the process any easier for the courts. The concept has no fixed definition in Icelandic law, as no comprehensive legal rules apply to it. Support comes mainly from Article 75 of the Penal Code No. 19/1940, on the defendant’s “unnatural condition”, which may result in a reduced penalty or even the penalty being waived.
    More specifically, the subject will be approached from a modern perspective where the defendant’s offences are frequently linked to health problems. The subject will focus on the boundaries between dolus eventualis and incompetence and the relevant provisions in that regard, cf. Article 15, Article 16 and Article 17 of the Penal Code regarding mental competence.
    The discussion will focus on an examination of the case law of the Supreme and District Courts in cases pertaining to dolus eventualis. Thus, the issue is described along with the criteria used by the courts when deciding on the outcome of such cases and the determing factors guiding their ultimate decisions.
    Finally, the main conclusions and the factors deemed noteworthy by the author are summarised. The author believes that the introduction of a new intermediate court level in Iceland will result in improved Supreme Court reasoning and, in turn, better understanding by the public of the decisions taken and the arguments supporting them.

Samþykkt: 
  • 2.5.2018
URI: 
  • http://hdl.handle.net/1946/29896


Skrár
Skráarnafn Stærð AðgangurLýsingSkráartegund 
ÞokukenndurAsetningur.pdf805.06 kBOpinnHeildartextiPDFSkoða/Opna