is Íslenska en English

Lokaverkefni (Meistara)

Háskóli Íslands > Hugvísindasvið > Meistaraprófsritgerðir - Hugvísindasvið >

Vinsamlegast notið þetta auðkenni þegar þið vitnið til verksins eða tengið í það: http://hdl.handle.net/1946/29930

Titill: 
  • Titill er á ensku Good Habits: Textile Work and the Creation of Monastic Identities at the Convent of Kirkjubæjarklaustur
Námsstig: 
  • Meistara
Útdráttur: 
  • Útdráttur er á ensku

    The secular household production of textiles was one of the major economic activities of medieval Iceland, with current archaeological and historical studies focusing on the commercial and social function of cloth. However, archaeological excavation at the convent of Kirkjubæjarklaustur reveals that textile objects comprise a significant portion of the material culture of the religious site, and thus likely had a prominent role in the activities of monastic women. This role remains understudied in medieval devotion studies, and I argue that the textile production activities were significant in constituting both personal, intimate religious practices, and communal devotions. This thesis examines the surviving textile material and objects related to textile production from Kirkjubæjarklaustur, to understand the significance of textile production in women's religious lives. What did it mean for the nuns, to create cloth in the convent environment? How did the materials produced engage with monastic religious practices, and how were these concepts gendered? In what ways can the actions and meanings imbued in the surviving material objects be interpreted regarding monastic identities? And, what strategies were employed by the nuns at Kirkjubæjarklaustur to situate themselves within the monastic system? I examine the way objects like textiles and textile tools become entangled and active agents in the construction and performance of identity for female monastics. By drawing on frameworks such as performativity, habitus, and ritual communication, the material objects such as looms, knitting needles, and religious textiles like altar cloths are understood both in regard to their stylistic and technological features, as well as their symbolic and social meaning. To contextualize these objects within existing dialogic practices, I discuss the social conventions around female piety, particularly the emphasis on female saints lives and Marian cult practices through material excavated at Kirkjubæjarklaustur and the associated manuscript, Kirkjubæjarbók (AM 429 12mo). I argue it is possible to read into physical materials such as the remains of looms, or ecclesiastical embroidery, as the objects through which nuns strove to emulate, embody, and make sense of narratives of saintly female behavior. Ultimately, this study aims to show that monastic life, identity, and activities were dynamic and constantly negotiated, with religious textile production serving as both a tool and a site of religious devotion.

  • Framleiðsla textíls var ein helsta atvinnugrein íslenskra heimila á miðöldum. Rannsóknir á sviði fornleifafræði og sagnfræði hafa þó til þessa einkum beinst að efnahagslegum ávinningi af framleiðslunni. Fornleifauppgröftur sem fram fór nýverið á rústum Kirkjubæjarklausturs leiddi hins vegar í ljós að textíll hafði öðru mikilvægu hlutverki að gegna. Það snéri að hlutverki þeirra sem nunna og trúarlegrar hollustu í garð þess eiðs sem þær höfðu unnið. Í ritgerðinni er þannig vakin athygli á því að framleiðsla á textíl í klaustrinu kunni að hafa skipt afar miklu máli við mótun sjálfsmyndar nunnanna í Kirkjubæ, jafnt persónulega og félagslega. Kannaðar voru heimildir og gögn um textílframleiðslu þeirra, sem og leifar textíls þaðan, í þeim tilgangi að skilja mikilvægi framleiðslunnar í lífi nunnanna. Spurt var hvaða hlutverki framleiðsla textíls gegndi í klausturumhverfinu? Hvaða boðskap má lesa úr þeim klæðum sem framleidd voru klaustrinu og hvernig birtist kyn systranna í þeim? Hvernig er hægt að túlka klæðin og aðra efnismenningu frá Kirkjubæ með tilliti til kynbundinnar sjálfsmyndar nunnanna og klausturs þeirra? Og hvaða aðferðir notuðu þær til þess að staðsetja sig innan þess samfélagslega kerfis sem klaustrin byggðu almennt á? Í ritgerðinni var sjónum þannig beint að því hvernig textíllinn sjálfur og þau verkfæri, sem notuð voru til þess að vinna hann, voru samtvinnuð mótun kynbundinnar sjálfsmyndar og lifnaðarháttum, habitus, nunnanna. Skoðaðar voru leifar vefstóla, prjóna, altarisdúka og önnur kirkjuleg klæði í stílfræðilegu og tæknilegu samhengi til þess að ná þessu markmiði, auk þess sem lítið var til táknrænna merkinga þessara sömu gagna. Niðurstöðurnar voru síðan settar í samhengi við þá félagslegu siði sem einkenndu trúrækni kvenna á miðöldum. Sérstök áhersla var lögð á að skoða sögu þeirra dýrlinga er fram koma í Kirkjubæjarbók (AM 429 12mo), sem var í eigu nunnanna í Kirkjubæ, en dýrkun Maríu meyjar í kaþólskum sið einnig skoðuð í gegnum þær leifar sem fundust við uppgröftinn á Kirkjubæjarklaustri. Niðurstaðan er sú að mögulegt sé að lesa í efnislega hluti eins og leifar af vefstólum og kirkjulegum útsaumi sem nunnurnar skildu eftir sig til þess að skilja hollustu þeirra við kaþólska trú. Þá er hér sýnt fram á að klausturlíf, sjálfsmynd og athafnir nunnanna voru stöðugt til þekkingarfræðilegrar umræðu og að framleiðsla þeirra á trúarlegum klæðum þjónaði ekki aðeins hlutverki efnahagslegs ábata, heldur viðhélt hún samhliða einlægri guðrækni, hollustu og trú nunnanna í verki.

Samþykkt: 
  • 4.5.2018
URI: 
  • http://hdl.handle.net/1946/29930


Skrár
Skráarnafn Stærð AðgangurLýsingSkráartegund 
Master Parsons Release-1 (1).pdf231.92 kBLokaðurYfirlýsingPDF
Masters_Parsons.pdf1.52 MBOpinnHeildartextiPDFSkoða/Opna