is Íslenska en English

Lokaverkefni (Bakkalár)

Háskóli Íslands > Hugvísindasvið > B.A. verkefni - Hugvísindasvið >

Vinsamlegast notið þetta auðkenni þegar þið vitnið til verksins eða tengið í það: http://hdl.handle.net/1946/34398

Titill: 
  • Klofið sjálf: Birtingarmynd sjálfsins í völdum verkum Elísabetar Kristínar Jökulsdóttur
Námsstig: 
  • Bakkalár
Útdráttur: 
  • Í ritgerðinni er fjallað um skrif Elísabetar Kristínar Jökulsdóttur út frá kenningum Erving Goffmann um sviðsetningu sjálfsins og játningarbókmenntum Ágústínusar og Rousseau. Rýnt er í valin verk Elísabetar en allt útgefið höfundarverk hennar var lesið til þess að finna í því sameiginlega þræði og setja það í samhengi við hana sjálfa. Viðburðir úr lífi Elísabetar fléttast inn í bækur hennar og tengja þær saman í eina heild. Elísabet hefur að mestu leyti skrifað um ást, ástleysi, náttúruna, jaðarsetningu, geðveiki, stríð og frið auk þess sem hún var í forystu skáldkvenna á Íslandi sem ortu um kynlíf, langanir og líkamann. Annað vinsælt viðfangsefni Elísabetar er klofningurinn í sálinni og sjálfinu. Sá klofningur gæti verið barátta eða hlutverkaspenna milli allra þeirra mismunandi hlutverka sem einstaklingar leika. Í gegnum lífið bera einstaklingar mismunandi grímur, mismunandi hatta og leika mismunandi hlutverk, allt eftir því hvað á við hverju sinni. Í gegnum þessa sviðsetningu gefa þeir sjálfum sér, öðrum og kringumstæðum merkingu.
    Ég mun snerta á bókmenntasögu íslenskra kvenna og segja frá sundruðu sjálfi skrifandi kvenna. Konur hafa fengið lítið pláss í bókmenntaheiminum og reynsla þeirra almennt talin þýðingarlítil. Það hefur orsakað sundrað sjálf og skipta sjálfsvitund í bókmenntum þeirra. Konur eru í sífellri leit að sjálfi sem þær geta samsamað sig við og sæst við. Elísabet rannsakar áhrif berskunnar á sjálf sitt. Verk hennar eru minnismerki um leit hennar að sjálfinu sem er sundrað, klofið margfalt og fullt af skömm. Elísabet biður um að vera séð, svo hún geti speglað sig í þeim sem horfir og byggt upp sjálf.

  • Útdráttur er á ensku

    In this essay I discuss the writing of Elísabet Kristín Jökulsdóttir using Erving Goffmann's theory of the presentation of the self and the confessional literature of Augustine and Rousseau. Selected works by Elísabet are reviewed, but all of her published works were read in order to find a common thread and put it in context with her. The events of her life intertwines with her books and link them together as a whole. Elísabet has mostly written about love and lovelessness, nature, marginalization, mental illness, war, peace, and is one of the first female poets in Iceland who wrote about sex, desires and the body. Another popular subject of hers is the divide in the soul and the self. That divide could be a struggle or tension between all the different roles that individuals play. Throughout life, individuals wear different masks, different hats, and play different roles, depending on the occasion. Through this staging, they give meaning to themselves, others, and circumstances.
    I will briefly discuss the literary history of Icelandic women emphasizing their fragmented self. Women have lacked space in the literary world and their experience is generally considered insignificant. That has resulted in their divided self-awareness and fragmented self in their literature. Women are constantly looking for a self that they can relate to and make peace with. Elísabet examines the effects of her childhood on her self. Her works are a monument to her quest for a self that is broken, fragmented and full of shame. Elísabet asks to be seen so that she can reflect her self in those who watch and build her self again.

Samþykkt: 
  • 9.9.2019
URI: 
  • http://hdl.handle.net/1946/34398


Skrár
Skráarnafn Stærð AðgangurLýsingSkráartegund 
BA-Hólmfríður María Bjarnardóttir.pdf1.43 MBOpinnHeildartextiPDFSkoða/Opna
Skemman_yfirlýsing_Hólmfríður.pdf445.13 kBLokaðurYfirlýsingPDF