is Íslenska en English

Lokaverkefni (Meistara)

Háskóli Íslands > Heilbrigðisvísindasvið > Meistaraprófsritgerðir - Heilbrigðisvísindasvið >

Vinsamlegast notið þetta auðkenni þegar þið vitnið til verksins eða tengið í það: http://hdl.handle.net/1946/34518

Titill: 
  • Áhrif þreytu á hreyfiferla í vinstra hné hjá karlhlaupurum
  • Titill er á ensku The effects of fatigue on kinematics of the left knee in male runners
Námsstig: 
  • Meistara
Efnisorð: 
Útdráttur: 
  • Inngangur: Hlaupameiðsli tengd hnénu eru mjög algeng og aukast líkurnar á að verða fyrir meiðslum með vaxandi þreytu.
    Markmið: Markmið rannsóknarinnar var að auka skilning á því hvaða breytingar verða á hreyfiferlum í vinstra hné hjá karlkyns hlaupurum þegar þeir þreytast við hlaup á hlaupabretti rétt fyrir ofan mjólkursýruþröskuldinn. Einnig var markmiðið að skoða hvort þreyta hjá hlaupurum með minni reynslu valdi meiri breytingum á hreyfiferla í hné, sem myndi þá leiða til aukinnar áhættu á álagsmeiðslum, miðað við vana hlaupara.
    Aðferðir: Þátttakendur voru 14 karlkyns sjálfboðaliðar á aldrinum 20–40 ára sem stunda hlaup reglulega sér til heilsubótar og var þeim skipt niður í þrjá reynsluflokka, þ.e. afreksmenn, reyndir og byrjendur. Hver þátttakandi mætti tvisvar í mælingu. Í fyrri mælingunni var framkvæmt hlaupapróf til að meta mjólkursýruþröskuld. Í seinna hlaupinu voru endurskinskúlur festar á þátttakendur á valin landamerki. Þátttakendur hlupu síðan á hraða sem var 0,2 m/s yfir þeirra mjólkursýruþröskuldi. Þrívíddar hreyfigreiningarkerfi voru notuð til að safna gögnum og greina. Fjölþátta blönduð dreifnigreining var notuð við tölfræðigreiningu.
    Niðurstöður: Hjá afreksmönnum jókst hámarks beygja hnés í stöðufasa í þykktarsniðsfleti við þreytu marktækt meira en hjá hinum flokkunum (p=<0,0001). Jafnframt höfðu afreksmenn tilhneigingu að vera með stærra liðhorn en hinir flokkarnir þegar hæll lenti á hlaupabrettinu í þykktarsniðsfleti og aukning sem varð við þreytu kom seinna fram hjá þeim. Í krúnusniðsfleti jókst kiðstaða hnés lítilsháttar hjá afreksmönnum þegar hæll lenti á hlaupabrettinu við þreytu en minnkaði marktækt hjá reyndum (p=<0,0001) og byrjendum (p=0,0343) milli óþreytts og þreytts ástands. Þeir sem tilheyrðu flokknum afreksmenn hlupu hraðast á hlaupabrettinu sem gerði það að verkum að stöðufasinn var styttri og sveiflufasinn lengri.
    Ályktun: Hreyfingar í hné breytast mismunandi hjá hlaupurum með mismikla reynslu af hlaupum við þreytu. Frekari rannsókna er þörf til að kanna hvort munurinn tengist aukinni áhættu álagsmeiðsla á hnjám hjá óreyndum heilsubótarhlaupurum.

  • Útdráttur er á ensku

    Introduction: Knee injuries related to running are very common and increase with increase in fatigue.
    Aims: The aim of the study was to increase the knowledge on the changes that happen in the kinematics of the left knee in male runners when fatigue has occured, when running on a treadmill just above the anaerobic threshold. Also, the aim was to see if fatigue in less experienced runners would result in more changes in kinematics of the left knee, which would lead to increased risk of stress injuries, when compared with more experienced runners.
    Methods: Participants were 14 male volunteers at the age of 20–40 years who regularly run for health benefits and they were divided into three groups by experience: elite; experienced; and beginners. Each participant was measured twice. For the first measurement, a running test was performed to assess the lactate threshold. In the later measurement, markers were put on the participant on some chosen landmarks. Participants then ran at a speed of 0.2 m/s over their anaerobic threshold. 3D motion detection systems were used to collect data and analyze. Mixed model ANOVA was used for statistical analysis.
    Results: In the elite group, maximum flexion of the knee increased in the stance phase of the sagittal plane at fatigue significantly more compared with the other groups (p=<0.0001). Furthermore, the elite runners had a trend to have a greater joint angle in the sagittal plane than the other groups when the heel hit the treadmill. Also, the increase in fatigue came at a later time compared with the others. In the frontal plane knee valgus position increased slightly in the group elite when the heel hit the treadmill at fatigue but decreased significantly in the experienced group (p=<0.0001) and the group of beginners (p=0.0343) between the not fatigue and fatigue condition. Those who belonged to the group of elite runners ran fastest on the treadmill which made the stance phase shorter and the swing phase longer.
    Conclusion: Changes in knee kinematics with fatigue are different for runners with different experience of running. Further research is needed to see if these differences are associated with the increase in risk of knee injuries of inexperienced recreational runners.

Samþykkt: 
  • 16.10.2019
URI: 
  • http://hdl.handle.net/1946/34518


Skrár
Skráarnafn Stærð AðgangurLýsingSkráartegund 
Áhrif þreytu á hreyfiferla í vinstra hné hjá karlhlaupurum.pdf1.84 MBOpinnHeildartextiPDFSkoða/Opna
Skemman_yfirlysingrett.jpg317.99 kBLokaðurYfirlýsingJPG