is Íslenska en English

Lokaverkefni (Meistara)

Háskóli Íslands > Félagsvísindasvið > Meistaraprófsritgerðir - Félagsvísindasvið >

Vinsamlegast notið þetta auðkenni þegar þið vitnið til verksins eða tengið í það: http://hdl.handle.net/1946/34611

Titill: 
  • Enginn er eyland. Upplifun og reynsla foreldra af því að eiga uppkomin börn í fangelsi. „Við höfum ekki gert neitt af okkur“
Námsstig: 
  • Meistara
Útdráttur: 
  • Meginmarkmið rannsóknarinnar var að kanna upplifun og reynslu foreldra af því að eiga uppkomin börn í fangelsi. Þá var einnig litið til þess hvers konar stuðningur gæti gagnast aðstandendum fanga sem og þess með hvaða hætti félagsráðgjafar gætu komið að málefnum þeirra. Rannsóknin var framkvæmd með notkun rýnihópaviðtala en viðmælendur, sem töldu sjö foreldra, þar af sex mæður og einn föður, áttu það sameiginlegt að eiga uppkomna syni sem sætt höfðu fangelsisvist.
    Niðurstöður rannsóknarinnar sýndu að foreldrar fanga finna alla jafna fyrir stimplun og fordómum af hendi samfélagsins. Þá greindu allir viðmælendur frá því að að hafa átt við andlegan heilsufarsvanda að etja, svo sem streitu, kvíða eða skert álagsþol í kjölfar fangelsisvistarinnar. Þannig voru viðmælendur á einu máli um að fangelsisvistin tæki toll af daglegu lífi þeirra, sér í lagi þegar kæmi að hvers kyns stuðningi við syni þeirra. Þá hafði enginn viðmælenda notið stuðnings fagfólks réttarvörslukerfisins, hvorki á meðan á afplánun sona þeirra stóð né að henni lokinni, enda ekki haft vitneskju um að slíkur stuðningur stæði þeim til boða innan kerfisins. Í ljósi þess kölluðu viðmælendur eftir aukinni upplýsingagjöf varðandi þá þjónustu sem aðstandendum býðst innan réttarvörslukerfisins sem og varðandi helstu atriði afplánunar.
    Út frá niðurstöðum rannsóknarinnar má álykta að verulegur skortur sé á stuðningi til handa aðstandendum fanga. Í ljósi þess sé mikilvægt að tekið sé tillit til þarfa þeirra og óska. Þannig megi stuðla að velferð aðstandenda en einnig auka möguleika þeirra sem sæta fangelsisvist á betri félags- og tilfinningalegri stöðu í einkalífi og sem samfélagsþegna. Þá má einnig ætla að með viðeigandi stuðningi við fjölskyldur fanga megi auka líkur á þátttöku fjölskyldumeðlima í endurhæfingu þeirra sem sæta vistinni. Mikilvægt er að opna á umræðu um stöðu og líðan aðstandenda fanga í þeim tilgangi að auka á skilning almennings á stöðu þeirra og sporna við fordómum.
    Lykilorð: Fangi, fangelsi, refsivist, fjölskylda, aðstandandi, foreldri

  • Útdráttur er á ensku

    The main objective of this research was to explore parents' experiences and feelings of having their adult sons incarcerated. Furthermore, what kind of professional support could be helpful to prisoners‘ parents as well as to see how social workers could possibly aid in working with relatives of prisoners. The study was implemented by using focus group interviews, conducted with seven parents, six mothers and one father, all of which had their adult sons incarcerated at some point in their lives.
    The findings of the research indicated that parents of prisoners usually experience stigma and prejudice by the community. Then, all the participants reported that they had experienced some kind of mental health problems, such as stress, anxiety or impaired stress endurance since their sons went to prison. Thus, the participants agreed about the imprisonments impact on their daily lives, especially when it came to support their sons in various ways. Furthermore, none of the participants had received any support from the correctional systems specialists, either during nor after their sons redemption, where they didnt have the knowledge that they could have some kind of support within the correctional system. Thereby, the participants requested further information, pertaining to the support which the correctional system offers to relatives of prisoners, as well as information about the main issues regarding redemption.
    Based on the results of the study, it can be concluded that there is a significant lack of support for relatives of prisoners. Thus, it is important to pay attention to their needs and whishes for the purpose of promote welfare but also to increase prisoners possibility to be useful citizens. It can also be assumed that with appropriate support for families of prisoners, the possibility of family members' participation in the rehabilitation of those residing may be increased. It is important to open a discussion about fate and well-being of prisoners relatives in order to increase public awareness of their status and to oppose to discrimination.
    Keywords: Prisoner, prison, imprisonment, family, relative, parent

Samþykkt: 
  • 20.11.2019
URI: 
  • http://hdl.handle.net/1946/34611


Skrár
Skráarnafn Stærð AðgangurLýsingSkráartegund 
Yfirlysing_Skemman_Karen_Drofn_Hafthorsdottir_.pdf1.34 MBLokaðurYfirlýsingPDF
20200626_karen_drofn_enginn_er_eyland.pdf689.71 kBOpinnHeildartextiPDFSkoða/Opna