is Íslenska en English

Lokaverkefni (Bakkalár)

Háskóli Íslands > Félagsvísindasvið > B.A./B.Ed./B.S. verkefni - Félagsvísindasvið >

Vinsamlegast notið þetta auðkenni þegar þið vitnið til verksins eða tengið í það: http://hdl.handle.net/1946/35293

Titill: 
  • Titill er á ensku Humanitarianism and violence: Anthropological perspectives on structural violence within humanitarian work
  • Mannúðarstefna og ofbeldi: Mannfræðileg sýn á kerfisbundið ofbeldi í mannúðarstörfum.
Námsstig: 
  • Bakkalár
Leiðbeinandi: 
Útdráttur: 
  • Útdráttur er á ensku

    Contrary to popular belief that humanitarianism is entirely positive, it does have unsuspected flaws. In practices, such as charity and humanitarian work, which are seen as inherently positive, can it be difficult to notice the unfavourable aspects. However, in recent years, scholars have increasingly focused on illustrating these negative outcomes. This thesis, while not providing new examples of such outcomes, rather offers a new understanding of them through the less common lens of structural violence, to which to effectively analyse these problematic outcomes.
    Turning a critical eye towards the unintended and unexpected consequences of various philanthropic endeavours and humanitarian work, I intend to argue they can be seen as violent. I aim to do so equipped with the theories of violence, structural violence in particular, and by reviewing the critical anthropological literature on humanitarianism. Analysis of the reviews, through the framework of anthropological approaches to structural violence, demonstrated that humanitarian actions and its ethos entail violence. The results show that the lens of structural violence is an effective tool in which to look at these negative outcomes of humanitarian work. This analysis discovered that structural violence is evident in and is a part of humanitarianism, despite its purely good intentions.

  • Þvert á trú almennings um að mannúðarstefna (e. humanitarianism) hafi eingöngu kosti, þá hefur hún þó nokkra óþekkta galla. Í góðgerðar- og mannúðarstörfum, sem eru álitin í eðli sínu jákvæð, getur reynst erfitt að taka eftir vanköntum. Á síðastliðnum árum hafa fræðimenn í sívaxandi mæli beint athygli sinni að þessum neikvæðu hliðum stefnunnar. Þó að ritgerðin sýni ekki fram á ný dæmi um þessar neikvæðu hliðar, þá veitir hún nýja innsýn á málefnið frá sjaldgæfu sjónarhorni kerfisbundis ofbeldis, sem varpar mikilvægu ljósi á vafasömu hliðar mannúðarstefnunnar.
    Með því að líta gagnrýnum augum á þær óviljandi og óvæntar afleiðingar ýmissa mannúðarviðleitna, og mannúðarstarfa, hyggst ég færa rök fyrir því að hægt sé að álíta þessar afleiðingar sem ofbeldi. Ég stefni á að gera það með aðstoð kenninga um ofbeldi, þá sérstaklega um kerfisbundið ofbeldis, og með því að skoða þau mannfræðilegu gögn sem gagnrýna mannúðarstefnuna. Með því að greina efnið út frá mannfræðilegum nálgunum varðandi kerfisbundið ofbeldi, er hægt að færa sönnur á að mannúðaraðstoð, sem og hugmyndafræði hennar, felur í sér ofbeldi. Niðurstöður sýna að áhrifaríkt era ð skoða neikvæðar hliðar mannúðarstarfa út frá ramma kerfisbundins ofbeldis. Kerfisbundið ofbeldi er skýr og greinilegur hluti af mannúðarstefnunni, þrátt fyrir góðan ásetning.

Samþykkt: 
  • 14.5.2020
URI: 
  • http://hdl.handle.net/1946/35293


Skrár
Skráarnafn Stærð AðgangurLýsingSkráartegund 
BA - Guðrún María Þorsteinsdóttir.pdf477.88 kBOpinnHeildartextiPDFSkoða/Opna
Skemman PDF Guðrún María.pdf222.74 kBLokaðurYfirlýsingPDF