is Íslenska en English

Lokaverkefni (Meistara)

Háskóli Íslands > Hugvísindasvið > Meistaraprófsritgerðir - Hugvísindasvið >

Vinsamlegast notið þetta auðkenni þegar þið vitnið til verksins eða tengið í það: http://hdl.handle.net/1946/35441

Titill: 
  • Titill er á ensku En þó er þat margt í karlshúsi, at eigi er í konungsgarði. Proverbs in Gísla saga Súrssonar and Hrafnkels saga Freysgoða
Námsstig: 
  • Meistara
Leiðbeinandi: 
Útdráttur: 
  • Útdráttur er á ensku

    The Icelandic sagas belong to one of the richest literary traditions of Europe during the Middle Ages. Numerous authors have praised the sophisticated stories and the complex portraits of Icelandic and north-European societies contained in them. While a good deal of attention has been drawn on their many narrative features, there is not yet a lot of research in the area of proverbs. This trend has changed over the last few years as more scholars have moved from acknowledging the “proverbiousness” in the sagas to actively engaging with these proverbs as more than occasional instances of folk wisdom. There are now easier ways to access this gnomic materials, as resources such as Richard Harris’ Concordance of Proverbs in the Icelandic Sagas have made available compendia of proverbs in many of these stories. However, as much as there is a renewed interest in the study of proverbs in these texts, a systematic study of the functions of proverbs throughout each of the sagas is still lacking. The present master’s thesis is an attempt at approaching the sagas in such a way. Through an analysis of the proverbs in Gísla saga Súrssonar and Hrafnkels saga Freysgoða, It will be argued here that proverbs are a complex narrative device whose functions are multiple. Proverbs can highlight thematic links with their stories, contribute to an understanding of their characters and appear in strategic places throughout their narratives as means of creating tension in their stories as well as emphasizing vital episodes in each tale serving as narrative landmarks. Additionally, they are effective tools of persuasion on the part of the characters that use them, and some of them contain ironic overtones that create new layers of meaning in the characters’ dialogue. This analysis of the functions of proverbs can add a new dimension to the way that scholars address matters of saga composition and the origins of these stories.
    Key words: proverb, sagas, narrative device, theme, character, placement, persuasion.

  • Íslensku fornsögurnar eru með umfangsmestu bókmenntagreinum evrópskra miðalda. Þær hafa hlotið lof margra fyrir háþróaða sagnalist og flókna samfélagsmynd, bæði Íslands og nærliggjandi landa. Þó margir þættir í frásagnarlist þeirra hafi notið mikillar athygli, þá hefur notkun þeirra á orðskviðum, málsháttum og föstum orðtökum fengið tiltölulega lítið rúm í skrifum fræðimanna. Nokkur breyting hefur orðið á þessu á undanförnum áratugum, og hafa fræðimenn í vaxandi mæli haldið því fram að þessar tegundir orðræðu liggja nærri kjarnanum í list sagnanna, frekar en að um stök dæmi um þjóðlega visku sé að ræða. Núorðið er auðveldara að átta sig á umfangi þessa efnis í sögunum eftir að fræðimenn á borð við Richard Harris hafa gert skrár yfir þetta efni í fornsögunum. Þrátt fyrir þennan nýja áhuga á eftir að gera kerfisbundna rannsókn á notkun orðskviða í öllum sögunum. Í þessara ritgerð til meistaraprófs verður gerð tilraun til að nálgast fornsögur með þessum hætti með greiningu á því hvernig þeir, og sambærileg orðræðuform, koma fyrir í Gísla sögu Súrssonar og Hrafnkels sögu Freysgoða. Færð verða rök fyrir því að notkun orðskviða er háþróað frásagnarbragð sem getur þjónað margvíslegum tilgangi í sögunum. Þeir geta undirstrikað mikilvæg þemu, bætt við skilning á persónum þeirra, eða skapað spennu á lykilstöðum í frásögninni, sem eins konar kennimörk í sögunum. Að auki eru þau aðferð persónanna til að sannfæra viðmælendur sína. Í einhverjum tilfellum má greina í þeim íronískan undirtón sem bætir fleiri lögum við merkingarheim sögunnar. Sú greining sem hér er kynnt getur bætt nýrri vídd við það hvernig fræðimenn nálgast þessar sögur og uppruna þeirra.
    Lykilorð: orðskviðir, Íslendingasögur, frásagnarbrögð, þema, persóna, staðsetning, sannfæring.

Samþykkt: 
  • 19.5.2020
URI: 
  • http://hdl.handle.net/1946/35441


Skrár
Skráarnafn Stærð AðgangurLýsingSkráartegund 
MarioMurillo_MISThesis_HÍ2020.pdf989.89 kBOpinnHeildartextiPDFSkoða/Opna
41C3E7BE4FBD4817h57LK7g0.pdf378.63 kBLokaðurYfirlýsingPDF