is Íslenska en English

Lokaverkefni (Meistara)

Háskóli Íslands > Heilbrigðisvísindasvið > Meistaraprófsritgerðir - Heilbrigðisvísindasvið >

Vinsamlegast notið þetta auðkenni þegar þið vitnið til verksins eða tengið í það: http://hdl.handle.net/1946/35923

Titill: 
  • Titill er á ensku The mental health service use and undetected PTSD among psychiatric patients in tertiary care
  • Þjónustunýting og vangreining áfallastreituröskunar meðal sjúklinga í geðheilbrigðisþjónustu
Námsstig: 
  • Meistara
Efnisorð: 
Útdráttur: 
  • Útdráttur er á ensku

    Over the past two decades research has demonstrated evidence for high estimates of posttraumatic stress disorder (PTSD) among mental health patients. It is troublesome that studies have found that assessment of trauma and PTSD among patients is lacking, leading to low detection rates and inadequate treatment in mental health care systems. Undetected PTSD is associated with increased mental health service use, particularly of more expensive services such as hospitalizations and acute psychiatric care. Undiagnosed PTSD has been found to worsen patient prognosis in comorbid mental disorders and increase relapses in their illness, which ultimately increases the burden on psychiatric care. The aim of the current study was to explore whether there are significant differences in the mental health service use between psychiatric patients that meet criteria for PTSD and those that do not. Furthermore, we examined prevalence rates of undetected PTSD to assess the extent of underdiagnosis. Participants were 230 adults (157 women, 70 men, and 3 other) aged 18-69 years, currently seeking mental health services within the psychiatric services of Landspitali – The National University Hospital of Iceland, between April 2018 and December 2019. The results demonstrate that the average score on the PCL-5 was 37.9 in our sample, and that 122 (60%) participants met criteria for PTSD based on the cut-off score on the PCL-5 (≥33). Of those that met criteria for PTSD, only 12.3% had a documented diagnosis of trauma and stressor-related disorder. Participants meeting criteria for PTSD had more service periods in their mental health service utilization and they had more contacts with the psychiatric emergency room, compared to patients not meeting PTSD criteria. The findings underscore the importance of screening and diagnostic procedures for trauma and PTSD in tertiary care, especially in psychiatric acute care settings. If improved, it may lead to better detection rates of true positive cases of PTSD, followed by more accurate treatment planning in this population of mental health service users.

  • Síðastliðna rúmlega tvo áratugi þá hafa hafa rannsóknir á sviði áfalla sýnt fram á fremur háa tíðni áfallastreituröskunar meðal sjúklinga í geðþjónustu. Töluverður vandi virðist vera til staðar í mati og greiningu á áföllum og áfallastreituröskun meðal þessa hóps, sem leiðir til lágs greiningarhlutfalls og ófullnægjandi meðhöndlunar í geðheilbrigðisþjónustu. Vangreining áfallastreituröskunar hefur verið tengd við aukna þjónustunýtingu í geðheilbrigðiskerfinu og þá sér í lagi kostnaðarsama þjónustu eins og innlagnir á sjúkrahús og bráðageðþjónustu. Vangreining á áfallastreituröskun getur leitt til verri batahorfa sjúklinga með aðrar samsláttarraskanir og aukið bakslög vandans, sem svo leiðir til aukins álags á heilbrigðiskerfið en ekki síst á sjúklingana sjálfa. Tilgangur þessarar rannsóknar var að kanna hvort munur væri á geðþjónustunýingu á helstu einingum geðsviðs Landspítala, eftir því hvort sjúklingar náðu greiningarviðmiðum áfallastreituröskunar á skimunarlista, samanborið við þá sem náðu ekki viðmiðum. Enn fremur var athuguð tíðni mögulega vangreindrar áfallastreituröskunar út frá skimunarlista. Þátttakendur voru 230 fullorðnir (157 konur, 70 karlmenn og 3 önnur skilgreining) á aldrinum 18-69 ára sem sóttu geðheilbrigðisþjónustu á geðsviði Landspítalans á milli apríl 2018 og desember 2019. Niðurstöður gefa til kynna að meðalskor á PCL-5 í úrtakinu var 37,9 og að 122 (60%) þátttakenda uppfylltu greiningarviðmið áfallastreituröskunar út frá viðmiðunarskori á PCL-5 (≥33) samkvæmt DSM-5. Af þeim sem náðu viðmiðum áfallastreituröskunar þá voru eingöngu 12,3% sem að voru með skráða greiningu á geðröskun tengd áfalli eða streituvaldi (þ.e. áfallastreituröskun, bráða streitusvörun eða aðlögunarröskun). Þátttakendur sem að uppfylltu viðmið áfallastreituröskunar samanborið við aðra, voru með fleiri þjónustulotur yfir þjónustutímabilið og höfðu fleiri bráðakomur á bráðaþjónustu geðsviðs. Niðurstöðurnar gefa til kynna að bæta megi skimun og greiningarferli fyrir áföll og áfallastreituröskun í þriðju línu þjónustu og þá sérstaklega í bráðageðþjónustu. Ávinningurinn af slíkum úrbótum gæti leitt til betri greiningar á sönnum jákvæðum tilfellum áfallastreituröskunar. Slíkt gæti líka leitt til nákvæmari meðferðar og um leið skjótari bata fyrir skjólstæðinga í geðheilbrigðisþjónustu.

Samþykkt: 
  • 5.6.2020
URI: 
  • http://hdl.handle.net/1946/35923


Skrár
Skráarnafn Stærð AðgangurLýsingSkráartegund 
JDB_Meistaraverkefni.pdf426.5 kBLokaður til...05.06.2025HeildartextiPDF
HÍ kápa MS-verkefni.pdf267.09 kBLokaðurForsíðaPDF
Skemman_yfirlysing.pdf246.57 kBLokaðurYfirlýsingPDF