Ekkert, elskan, ég er bara að tala við köttinn og fleiri ljóð sem ég aldrei orti

Abstract

Hvað er ljóð? Hvert er samband lífs og listar? Hvað með ástar og listar? Hver er merking fullkomnunar? Hvenær var kaffi fundið upp? Þessar og fleiri mismerkingarlausar spurningar eru teknar til ítarlegrar en fyllilega ómarkvissrar greiningar í Ekkert, elskan, ég er bara að tala við köttinn. Verkið er skilgreint af því sem það er ekki. Það er ekki ljóðabók. Ekki leikrit. Ekki nóvella. Ekki esseyja. Ekki smásagnasafn. Ekki handrit. Á hinn bóginn er það eitthvað af þessu öllu. Lausamálsfrásögn með sterkri ljóðrænni undiröldu, samþættum með esseyjutónum, sem á köflum daðrar við að vera einleikur. Rauði þráðurinn sem gengur í gegnum þetta skítamix er fléttaður úr þráðum lífs og listar, gömlum og trosnuðum þráðum sem höfundur reynir að skeyta saman á frísklegan hátt eftir því sem kostur gefst.