is Íslenska en English

Lokaverkefni (Bakkalár)

Háskólinn á Bifröst > Félagsvísinda- og lagadeild > Lokaverkefni í Félagsvísinda- og lagadeild (BA/BS) >

Vinsamlegast notið þetta auðkenni þegar þið vitnið til verksins eða tengið í það: http://hdl.handle.net/1946/39559

Titill: 
  • Samningsskylda hins opinbera gagnvart einkaaðilum
  • Titill er á ensku Contractual obligation of the government to private
Námsstig: 
  • Bakkalár
Útdráttur: 
  • Í ritgerðinni var ákveðin undantekning á meginreglunni um samningsfrelsið skoðuð, n.t.t. samningsskylda Menntasjóðs námsmanna gagnvart tilteknum námsmönnum, um úthlutun námsláns. Jafnframt var rannsakaður réttarheimildarlegur grundvöllur kröfu að baki slíkrar samningsskyldu, einkum í ljósi mannréttinda sem njóti verndar 1. mgr. 76. gr. stjórnskipunarlaga nr. 33/1944 um stjórnarkrá lýðveldisins Íslands. Þannig var skoðað hvort lög nr. 60/2020 um Menntasjóð námsmanna geti í reynd talist vera sett á grundvelli lagaáskilnaðar ofangreindrar stjórnskipunarreglu. Telja þótti námslána réttinn fela í sér jákvæð mannréttindi, þ.e. lágmarks framfærslurétt og komu þá til skoðunar reglur og dómaframkvæmd er skýrir takmörk slíkra réttinda. Viðfangsefnið var skoðað út frá grundvallar reglum samninga- og kröfuréttar, en einnig nokkrum af helstu reglum stjórnsýslu- og stjórnskipunarréttarins.
    Sérstaklega var skoðað hvort til staðar væri ósamræmi í löggjöfinni sem fjalli um ofangreindan lágmarksrétt og kom í ljós að 10.1 gr. auglýsingar nr. 360/2021 um úthlutunarreglur sjóðsins fyrir skólaárið 2020-2021 mælir fyrir um takmörk á rétti tiltekinna námsmanna til úthlutunar námsláns sem ekki fyndist viðhlítandi stoð fyrir í almennum lögum frá Alþingi. Þá voru færð fyrir því rök að stjórn sjóðsins fari í reynd með of víðtækar valdheimildir sem kynni að fela í sér brot gegn 2. gr stjórnskipunarlaga nr. 33/1944 um stjórnarskrá lýðveldisins Íslands.
    Með ritgerðinni voru loks færð rök fyrir því að sú aðferð löggjafans, að tryggja einkaaðilum lágmarksréttindi, m.a. fyrir tilstuðlan samningskyldu stjórnvalda, teldist varhugaverð sökum þess mikla vægi og gildis sem felst í meginreglunni um samningsfrelsið.

  • Útdráttur er á ensku

    The dissertation examined a certain exception to the principle of freedom of contract, i.e., the Student Education Fund’s obligation to negotiate with certain students on the allocation of student loans. Also, the legal basis for a claim under such a contractual obligation was examined, especially in the light of human rights that are protected under Article 76. Thus, it was examined whether the Student Education Fund can in fact be considered to have been enacted based on the above-mentioned constitutional rule. The right to a student loan was considered to constitute a positive human right, i.e., minimum subsistence level, and then came into consideration rules and case law that explains the limits of such rights. The subject was examined based on the basic rules of contract, but also some of the main rules of administrative and constitutional law.
    It was examined whether there was an inconsistency in the legislation that deals with the above-mentioned minimum subsistence level and it was found that Article no. 360/2021 specifies a restriction on certain students’ right to allocation of student loans. It was also argued that the board of the fund is in fact exercising too broad powers, which may constitute a violation of Article 2 of the Constitution.
    Finally, the dissertation argues that the legislator's method of guaranteeing private parties minimum rights was considered worrying due to the great importance and value inherent in the principle of freedom of contract.

Samþykkt: 
  • 29.6.2021
URI: 
  • http://hdl.handle.net/1946/39559


Skrár
Skráarnafn Stærð AðgangurLýsingSkráartegund 
BjarkiHeiðarHildarson_BS_lokaverk.pdf586.15 kBOpinnHeildartextiPDFSkoða/Opna
Yfirlysing_BjarkiHeidarHildarson.pdf160.5 kBLokaðurYfirlýsingPDF