is Íslenska en English

Lokaverkefni (Bakkalár)

Háskólinn á Bifröst > Félagsvísinda- og lagadeild > Lokaverkefni í Félagsvísinda- og lagadeild (BA/BS) >

Vinsamlegast notið þetta auðkenni þegar þið vitnið til verksins eða tengið í það: http://hdl.handle.net/1946/40577

Titill: 
  • 233. gr. í almennum hegningarlögum nr. 19/1940
  • Titill er á ensku Article 233 of the General Penal Code
Námsstig: 
  • Bakkalár
Útdráttur: 
  • Í ritgerðinni er fjallað um þau skilyrði sem dómarar telja ófrávíkjanleg við sakfellingu fyrir hótunarbrot eftir 233. gr. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 en slík hótun verður að vera af þeirri gerð að sá sem hótar telji að þolanda muni stafa ógn af henni og að hún sé tekin alvarlega af þeim sem hana heyrir. Einnig er lögð áhersla á að finna þau atriði sem geta aukið líkur á sakfellingu fyrir hótun, svo sem sakaferill geranda og fjöldi hótana. Fjallað er um varnaðaráhrif laga með sérstakri áherslu á fyrirbyggjandi áhrif refsiákvæða þegar kemur að hótunarbroti. Vegna þess að hótun verður aðeins sett fram með einhvers konar tjáningu er reynt að varpa ljósi á markalínuna þar sem tjáningarfrelsi og friðhelgi einkalífs manna mætast. Skoðað er það mismikla vægi sem lagt er á ótta þolanda þegar dómarar meta hvort hótun eigi undir refsiákvæði 233. gr. og þá er efni 233. gr. greint út frá sjónarmiðum lögskýringarfræða. Skrif Jónatans Þórmundssonar eru aðalheimildin um hótunarákvæðið sjálft en ýtarleg dómarannsókn var jafnframt nauðsynleg vegna þess að dómstólar hafa mótað hvernig ákvæðinu skal beitt og var lögð sérstök áhersla á nýlega héraðsdóma. Leitað er að áhrifum 233. gr. á aðrar greinar hegningarlaganna og fjallað er um greinileg áhrif hennar á: 73.; 106.; 108.; og 227. gr. a. Þá er búið til raunhæft dæmi en tilgangurinn með því er að leggja mat á hvort hægt sé að ákæra fyrir brot gegn 233. gr. þegar sett er fram hótun um hryðjuverk sem uppfyllir ekki skilyrði 100. gr. a. til sakfellingar.

  • Útdráttur er á ensku

    This essay discusses the conditions that are peremptory when judges convict in accordance with article 233 of the General Penal Code regarding threat. If a threatening statement is to fall under Article 233, the one who makes the statement must realise that his statement will cause fear and that it will be taken seriously. The essay also places emphasis on finding factors that increase the probability of conviction, for example a criminal record and the number of threats. The preventive effect of the Penal Code when it comes to threats are discussed and so is the obscure line that lies between the freedom of speech and the victims‘ right to privacy and protection. The difference in importance that judges place on the fear caused to the victim when deciding if a threat is a criminal threat according to Article 233 is considered, and the text of Article 233 is viewed in the light of judical intepretation. The writing of Jónatan Þórmundsson was the main source for information on Article 233 but a thorough research of case law was also conducted because the courts have played an important role in shaping how threat law is implemented. A special importance was given to recent district court rulings. The effect of Article 233 on other articles of the Penal Code is also discussed. Finally, a hypothetical example is used in order to assess whether Article 233 can be used in instances when a terroristic threat is made but does not fall under article 100. a.

Samþykkt: 
  • 31.3.2022
URI: 
  • http://hdl.handle.net/1946/40577


Skrár
Skráarnafn Stærð AðgangurLýsingSkráartegund 
BS-ritgerð - 233. gr..pdf412.13 kBOpinnHeildartextiPDFSkoða/Opna