is Íslenska en English

Lokaverkefni (Meistara)

Háskólinn í Reykjavík > Tæknisvið / School of Technology > MEd/MPM/MSc Verkfræðideild (áður Tækni- og verkfræðideild) og íþróttafræðideild -2019 / Department of Engineering (was Dep. of Science and Engineering) >

Vinsamlegast notið þetta auðkenni þegar þið vitnið til verksins eða tengið í það: http://hdl.handle.net/1946/42077

Titill: 
  • Titill er á ensku Network neuroscience evaluation of the relation between electroencephalography signals during electrophysiological and movement test
  • Athugun á tengslum merkja út frá heilaritum við upptöku á raflífeðlisfræðilegum og hreyfi athugunum með tengslaneti heila
Námsstig: 
  • Meistara
Leiðbeinandi: 
Útdráttur: 
  • Útdráttur er á ensku

    Transcutaneous spinal cord stimulation has been shown to alleviate symptoms of spasticity in lower limbs temporarily in individuals with spasticity due to spinal cord injury. In this thesis, a pipeline was constructed in order to compute a brain connectivity network obtained during a recording of EEG and EMG of patellar tendon reflex test and transcutaneous spinal cord stimulation. The goal was to analyze brain connectivity networks obtained from young healthy individuals as a control group to be able to identify if any regular differences can be detected in the brain connectivity networks obtained from older healthy individuals as well as SCI individuals.
    Measurements were performed on 27 healthy individuals (20-28 years old) during the transcutaneous spinal cord stimulation and the patellar tendon reflex test resulted in a generally higher degree in the contralateral hemisphere in the brain compared to the side of the stimulus which corresponds with the anatomy. This indicates that the pipeline constructed is properly designed for this kind of study. Measurements were also performed on 4 healthy individuals (50-63 years old) to analyze changes in the brain connectivity network with age. However, a larger group is needed in order to detect any systematic changes.
    Two SCI individuals were measured, one with an injury on level C6-C7 and the other one with an injury on level T1-T4. Results from the comparison between healthy individuals and SCI individuals indicate that there is a difference in the brain connectivity network after injury. The reason behind the difference may be that some signals are not transferred from the peripheral nervous system to the brain, or that some plastic changes have occurred in the brain following the injury.
    Future studies can also include measurements on individuals with spasticity and reduced motor- and sensory function following a brain injury. With further measurements on different cohorts as well as spinal cord injured individuals, an estimated scale could be established based on the results from the correlation coefficient, which could estimate the severity of the spinal cord injury.

  • Sýnt hefur verið fram á að mænuraförvun með yfirborðs rafskautum getur hjálpað til við að minnka einkenni síspennu í neðri útlimum hjá einstaklingum með síspennu vegna mænuskaða. Þróuð hefur verið aðferðafræði til að reikna tengsl milli svæða í heilanum og teikna þau upp í tengslanet. Merkin sem notuð eru í útreikningana eru tekin upp með heilariti og vöðvariti við mælingar á hnjásinar teygjuviðbragði og yfirborðs mænuraförvun. Markmiðið var að greina tengslanet heila hjá ungum einstaklingum og nýta það sem viðmiðunargögn fyrir samanburð við eldri einstaklinga og einstaklinga með mænuskaða.
    Mælingar voru gerðar á 27 heilbrigðum einstaklingum á aldrinum 20-28 ára við athuganir á yfirborðs mænuraförvun og hnjásinar teygjuviðbragði og sýndu niðurstöður almennt hærri gráðu í öfugum helmingi heilans á miða við hvar örvunin átti sér stað, sem samsvarar því að hægri helmingur heilans stjórnar vinstri hluta líkamans og öfugt. Þessar niðurstöður benda til þess að aðferðafræði gagnaúrvinnslunnar sé viðeigandi. Mælingar voru einnig gerðar á 4 heilbrigðum einstaklingum á aldrinum 50-63 ára til að greina breytingar á tengslaneti heilans með aldri. Til að greina hvort reglubundnar breytingar eigi sér stað með aldri þarf þó að taka mælingar á fleiri einstaklingum. Tveir einstaklingar með mænuskaða voru teknir í mælingar, þar sem annar var með skaða við hryggjaliði C6-C7 en hinn með skaða við T1-T4. Niðurstöður samanburðar sýndu að munur er á tengslaneti heila hjá heilbrigðum og einstaklingum með mænuskaða. Ástæðan fyrir þessum mun getur verið vegna þess að taugar sem liggja frá úttaugakerfinu, upp mænuna og til heila eru skaðaðar og því berast boðin ekki sína leið, eða að breytingar hafa átt sér stað á skipulagi heilans eftir skaða.
    Með frekari mælingum á heilbrigðum einstaklingum úr mismunandi aldurshópum, sem og fleiri einstaklingum með mænuskaða mætti koma á mælikvarða sem byggir á niðustöðum úr fylgistuðli milli heilbrigðra og mænuskaðaðra, sem segir þá til um alvarleika mænuskaðans.

Samþykkt: 
  • 16.6.2022
URI: 
  • http://hdl.handle.net/1946/42077


Skrár
Skráarnafn Stærð AðgangurLýsingSkráartegund 
Meistaraverkefni_Linda_2022.pdf28.38 MBLokaður til...31.01.2023HeildartextiPDF
Linda_Björk_Halldórsdóttir_lokun_MSc.pdf412.28 kBOpinnBeiðni um lokunPDFSkoða/Opna