Skilvirkt kerfi fyrir sakborninga: Hvernig uppbygging og verkferlar í Íslensku réttarkerfi takmarka upplýsingu nauðgunarmála

Abstract

Íslenskt réttarkerfi á erfitt með að upplýsa nauðgunarmál eins og kerfið er hannað. Starfsmenn embættana sem vinna með nauðgunarmál gera sér grein fyrir þeirri gagnrýni sem þeim er veitt og benda á að uppsafnaður málafjöldi, mannekla og skortur á fjarmagni spila inn í þann erfiðleika sem verið er að fást við í upplýsingu nauðgunarmála. Brot verða að vera sönnuð á grundvelli sýnilegra sönnunargagna og ásetningi geranda. Áhrif þessa erfiðleika spila inn í að einungis 10% þolenda kæra brotið sem er framið gegn þeim og 29% þeirra tilkynntra mála þykja líkleg til sakfellingar.