is Íslenska en English

Lokaverkefni (Bakkalár)

Háskólinn í Reykjavík > Samfélagssvið / School of Social Sciences > BSc Sálfræðideild / Department of Psychology >

Vinsamlegast notið þetta auðkenni þegar þið vitnið til verksins eða tengið í það: https://hdl.handle.net/1946/47426

Titill: 
  • Titill er á ensku Accuracy of depression questionnaires in predicting clinical depression for bipolar disorder
Námsstig: 
  • Bakkalár
Útdráttur: 
  • Útdráttur er á ensku

    Bipolar depression is often misdiagnosed as major depressive disorder (MDD), with initial misdiagnosis rates reaching 40%. The ten-year delay of diagnosis can result in inappropriate treatment, increased risks of drug-induced mania, prolonged hospital stays and higher rates of suicide. This underscores the urgent need for improved assessment tools for bipolar disorder. The purpose of this study was to contribute to the knowledge about the accuracy and predictive ability of assessment tools in assessing depression in bipolar disorder. Data were gathered from 32 individuals seeking care from the outpatient bipolar service at Landspítali, Kleppur. Participants completed the following self-assessment questionnaires: PHQ-9, SHAPS, HRSD, BADS, GAD-7, and BQoL BD. Their accuracy and predictive ability were evaluated against a clinical depression diagnosis in a sample of patients with bipolar disorder. The results showed that the questionnaires designed to measure the severity of depressive symptoms had a significant correlation with the clinical diagnosis. However, only the HRSD demonstrated significant predictability for depressive symptoms when compared to the clinical diagnosis. Additionally, PHQ-9 and GAD-7 showed similar predictability for depression in the sample. Future research should focus on further investigating assessment tools for bipolar disorder with the severity of consequences of misdiagnosis in mind.
    Keywords: bipolar disorder, bipolar depression, clinical diagnosis, assessment tools, misdiagnosis

  • Þunglyndi í geðhvörfum eru oft misgreind sem alvarleg þunglyndisröskun og er tíðni misgreininga í upphafi allt að 40%. Tíu ára seinkun á greiningu getur leitt til óviðeigandi meðferðar, aukinnar hættu á lyfjatengdu oflæti, lengri sjúkrahúslegu og hærri tíðni sjálfsvíga. Þetta undirstrikar brýna þörf á bættum matstækjum fyrir geðhvarfasýki. Tilgangur rannsóknarinnar var að stuðla að þekkingu á nákvæmni og forspárhæfni sjálfsmatstækja við greiningu á þunglyndi í geðhvörfum. Gögnum var safnað frá 32 einstaklingum sem leituðu þjónustu á geðhvarfadeild Landspítala á Kleppi. Þátttakendur svöruðu eftirfarandi sjálfsmatslistum: PHQ-9, SHAPS, HRSD, BADS, GAD-7 og BQoL BD. Nákvæmni og forspárhæfni þeirra var metin með tilliti til klínískrar þunglyndisgreiningar í úrtaki sjúklinga með geðhvörf. Niðurstöður sýndu að spurningalistarnir sem ætlaðir voru til að mæla alvarleika þunglyndiseinkenna höfðu marktæka fylgni við klíníska þunglyndisgreiningu. Hins vegar sýndu einungis HRSD marktæka forspárhæfni fyrir þunglyndiseinkenni samanborið við klínísku greininguna. Auk þess sýndu PHQ-9 og GAD-7 svipaða forspárhæfni fyrir þunglyndi í úrtakinu. Framtíðarransóknir ættu leggja áherslu á að rannsaka matstæki fyrir geðhvörf nánar með ranggreiningar í huga og þær alvarlegu afleiðingar sem þær geta leitt af sér.
    Lykilorð: geðhvörf, þunglyndi í geðhvörfum, klínísk greining, matstæki, ranggreining

Samþykkt: 
  • 29.5.2024
URI: 
  • http://hdl.handle.net/1946/47426


Skrár
Skráarnafn Stærð AðgangurLýsingSkráartegund 
Accuracy of Depression Questionnaires THESIS.pdf413.76 kBLokaður til...01.06.2029HeildartextiPDF
Alda María & Valdís Eik- Beiðni um lokun undirritað.pdf540.15 kBOpinnBeiðni um lokunPDFSkoða/Opna