Riverine litter monitoring in the Warnow, Mecklenburg-Vorpommern, Germany: A methodological exploration

Abstract

As of 2014, there were an estimated number of over 5 trillion plastic pieces in the sea (Eriksen et al 2014). Over 600 pieces for every single person on the planet. From trace amounts of microplastics all throughout the hydrosphere to literal islands of the material, these pollutants have infiltrated nearly all bodies of water. Much of the movement of plastic -particularly anything of the macro-scale or larger - is facilitated by rivers (Lippiatt 2013). In order to truly understand the issues within context however, we have to undertake formalstudy of them. Monitoring is perhaps the most effective means of understanding the movement of material - natural or man-made - in riverine systems (Maddock 1999). Litter monitoring can be conducted in a variety of ways. In this thesis, multiple methods were tested to determine the most effective one in the context of the Warnow River and Estuary in Mecklenburg-Vorpommern, Germany. These methods included analysis of drone footage, wading through reed belts on the river banks and paddling along the river itself in search of litter. Effectiveness was measured by both cost efficiency and time efficiency with thecollected data supporting drone videography and on-foot collection in reed belts to be the top contenders. Hundreds of items were found and analyzed helping to contextualize the litter relative to the Warnow River and surrounding communities. These results were discussed in the context of furthering litter protocol both in local contexts and in the global schema of marine litter prevention. Further they support similar work both in Germany and abroad while introducing the rather novel method of reed-wading in order to study entangled litter in heavily vegetated areas.

Frá og með árinu 2014 var áætlað að yfir 5 billjónir plaststykkja væru í hafinu(Eriksenet al 2014). Meira en 600 stykki fyrir hverja einustu manneskju á jörðinni. Frá snefilmagni örplasts um allt vatnshvolfið og upp í eiginlegar eyjar af efninu, hafa þessi mengunarefni komist inn í næstum öll vatnshlot. Mikið af hreyfingu plasts - sérstaklega allt af risakvaðra eða stærra - er auðveldað af ám (Lippiatt 2013). Til þess að raunverulega skilja málefnin í samhengi samt sem áður, verðum við að hafa gert formlega rannsókn á þeim. Vöktun er ef til vill árangursríkasta aðferðin til að skilja hreyfingu efnis - náttúrulegs eða manngerðs - í 1 fljótakerfum (Maddock 1999). Sinuvöktun er unt að framkvæma á fjölbreyttan máta. Í þessi ritgerð voru fjölmargar aðferðir prófaðar til ákvarða þá árangursríkustu í tengslum við Warnow ána og ármynnið í Mecklenburg-Vorpommern, Þýskalandi. Aðferðirnar fólust meðalannars í greiningu á myndefni úr dróna, því að vaða um votlendisgróður við árbakkana og að róa eftir ánni sjálfri í leit að rusli. Skilvirkni var mæld með bæði kostnaðarvirkni og tímavirkni með söfnuðum gögnum sem styður dróna-myndbandstöku og söfnun á fæti á votlendisgróðri sem flugustu valkostina. Hundruð hluta fundust og voru greindir, sem hjálpaði til við að setja ruslið í samhengi við Warnow ána og hærliggjandi samfélög. Þessar niðurstöður voru ræddar í tengslum við frekari sinuvöktun í bæði staðbundnu samhengi og hnattrænni áætlun um varnir gegn sjávarsinu. Auk þess styðja þær svipaða vinnu bæði í Þýskalandi og erlendis, á sama tíma og þær kynna þá fremur nýstárlegu aðferð að vaða um sefi til að rannsaka flækt rusl á þétt grónum svæðum.