Gone skipping : understanding intermittent breeding in Atlantic puffins in Iceland

Abstract

Skipped breeding, or intermittent breeding, is a common yet understudied life-history strategy in long-lived seabirds, with implications for population dynamics and conservation. I analysed burrow occupancy and breeding success data from 12 Atlantic puffin (Fratercula arctica) colonies across Iceland between 2010-2024 (2007 for Vestmannaeyjar) to quantify spatiotemporal variation in skipping rates, assess their contribution to productivity loss, and test demographic predictors. I derived annual breeding states through a sequence-based classification approach, enabling calculation of burrow occupancy, breeding success, productivity, and skipping rates at colony and regional scales. Weighted statistics and generalised linear models revealed significant regional differences: some regions consistently exhibited lower burrow occupancy, breeding success, and productivity. Skipping accounted for a substantial proportion of lost productivity alongside breeding failure. Failed breeders were twice as likely to skip than breed in the following year, supporting the hypothesis that poor reproductive outcomes can trigger non-breeding. There were no consistent differences between breeding success rates among returning breeders and returning skippers. These findings demonstrate that skipping is a non-trivial component of puffin population dynamics and should be incorporated into monitoring frameworks. Given ongoing climate-driven shifts in marine ecosystems, understanding the mechanisms and consequences of skipped breeding is essential for predicting future trends and informing conservation of this declining species.

Varphlé, eða óreglulegt varp, er algengt en lítt rannsakað atferli hjá langlífum sjófuglum sem hefur áhrif á stofnvöxt. Gögn um ábúð og varpárangur voru greind úr 12 lundabyggðum (Fratercula arctica) umhverfis Ísland á árunum 2010–2024 (frá 2007 fyrir Vestmannaeyjar) til að meta breytileika í tíðni varphléa í tíma og rúmi, leggja mat á framlag hennar til framleiðslutaps og mögulega áhrifaþætti. Árleg varpstig voru ákvörðuð með raðgreiningaraðferð sem gerði mögulegt að reikna ábúð í hreiðurholum, varpárangur, framleiðni og tíðni hléa á bæði byggða- og landsvísu. Vegin meðaltöl og almenn línuleg líkön sýndu tölfræðilega marktækan svæðisbundinn mun: sum svæði sýndu stöðugt minni framleiðni. Varphlé skýrði verulegan hluta af framleiðslutapi ásamt misheppnuðu varpi. Í flestum byggðum var líklegra að lundar sem varp hafði misfarist árið árið áður, slepptu varpi árið eftir, sem styður tilgátuna að slakur varpárangur stuðli að varphléi. Ekki greindust marktækir eða samræmdir munir á varpárangri milli fugla sem höfðu sleppt varpi árið áður en þeirra sem héldu áfram varpi. Niðurstöðurnar sýna að varphlé er verulegur áhrifaþáttur á stofnvöxt lunda og nauðsynlegur mæliþáttur í vöktun. Í ljósi áframhaldandi loftslagsbreytinga og breytinga á vistkerfum af sjávar er brýnt að skilja orsakir og afleiðingar varphléa til að spá betur fyrir um framtíðarþróun og styðja við verndun og nýtingu þessa hnignandi stofns.