2026-10-04T20:07:30Zhttps://skemman.is/oai/request

oai:skemman.is:1946/185292018-10-15T13:03:44Zcom_1946_2061com_1946_2057col_1946_2075

Háskóli Íslands Magnús Norðfjörð 1990- Bergþóra Ragnarsdóttir 1991- Guðmundur Ingi Björnsson 1983- Ingvar Eysteinsson 1990- Zuilma Gabriela Sigurðardóttir 1962- Í þessari rannsókn var markmiðið að kanna hvort kennsluaðferðin Direct Instruction, sem kallast stýrð kennsla á íslensku, virki fyrir grunnskólanema með lestrarörðugleika. Tveir drengir, annar í 3. bekk í grunnskóla og hinn í 8. bekk fengu lestrarkennslu með aðferðum stýrðrar kennslu og fimiþjálfunar (e. fluency training). Báðir þátttakendur voru langt á eftir sínum samnemendum í lestrarfærni. Markmið þjálfunar var að auka lestrarhraða og draga úr villum í lestri. Notast var við breytilegt viðmiðssnið þar sem gerðar voru grunnskeiðsmælingar og inngripsmælingar til að meta áhrif kennslunnar. Niðurstöður rannsóknarinnar leiddu í ljós að eftir að þjálfun hófst með þessum tveimur aðferðum fækkaði villum hjá þátttakendum og lestrarfærni jókst til muna. Rannsóknin er hluti af stærra verkefni meistaranema við sálfræðideild Háskóla Íslands. 2014-05-30T11:52:25Z 2014-05-30T11:52:25Z 2014-05-30 2014-05-29T15:09:43Z 2014-06 http://hdl.handle.net/1946/18529 is Sálfræði Lestrarörðugleikar Kennsluaðferðir Lestrarkennsla Áhrif stýrðrar kennslu og fimiþjálfunar á tvo drengi með lestrarörðugleika Thesis Bachelor's