2026-10-04T12:47:59Zhttps://skemman.is/oai/request

oai:skemman.is:1946/255612021-03-31T09:06:36Zcom_1946_6870com_1946_6001col_1946_6871

Háskólinn í Reykjavík Jón Ingvar Karlsson Brune 1989- Sveinn Þorgeirsson 1987- Sportdans á sér langa sögu og þróaðist mikið á 19. öld. Markmið þessarar rannsóknar var að skoða líkamlegt álag og ákefð á íslenskum dönsurum. 18 pör tóku þátt á aldrinum 14-27 ára, þeim var skipt niður í tvo hópa eftir aldri. Rannsókninni var skipt niður á tvo daga. Fyrsta daginn voru grunnmælingar teknar af þátttakendum eins og hæð, þyngd, hámarkshjartsláttur. Píptest var notað til þess að áætla hámarkssúrefnisupptöku hjá þátttakendum. Seinni daginn voru pörin fengin til að dansa umferð af dönsunum í sitthvorum stílnum. Niðurstöður sýna að pörin nota bæði loftfirrt og loftháð þol þegar umferðin var tekin. Einnig var ekki mikil munur á milli dansstíla eins og erlendar rannsóknir sýna en suður-amerísku dansarnir voru aðeins hærri í prósentu af hámarkshjartslætti en yfir heildartímann þá voru standard dansarnir með hærri prósentu af hámarkshjartslætti. Hámarkssúrefnisupptaka var lægri hjá íslenskum pörum en í fyrri rannsóknum en var svipuð í rannsókn sem Bankby gerði. Áætlaða hámarkssúrefnisupptakan hjá Þátttakendum myndi flokkast samkvæmt Cooper stofnuninni sem ágætt eða yfirburðar gott. Þegar tölurnar eru bornar saman við aðrar íþróttir þá eru heildarmeðaltölin hjá bæði yngri og eldri hópnum yfir blaki og fimleikum en undir fótbolta og sundi samkvæmt rannsókninni sem Bria gerði en karlarnir voru þó yfir meðaltalinu í fótbolta. Það sjást einnig tengsl á milli tónlistar og stigvaxandi ákefðar út frá hjartslætti. Þar sést stigvaxandi ákefð eftir því sem takturinn verður hraðari og meira álag er á dönsurunum. 2016-07-05T12:02:34Z 2016-07-05T12:02:34Z 2016-07-05 2016-06-03T15:08:27Z 2016-05 http://hdl.handle.net/1946/25561 is Íþróttafræði Dansarar Líkamsástand Tækni- og verkfræðideild Líkamlegt álag og ákefð hjá íslenskum sportdönsurum Thesis Bachelor's