2026-09-27T13:04:36Zhttps://skemman.is/oai/request

oai:skemman.is:1946/434512023-03-16T14:24:33Zcom_1946_2003com_1946_1992col_1946_2005

Háskólinn á Bifröst Kristinn Rúnar Victorsson 1977- Ari Karlsson 1979- Í ritgerðinni er fjallað um útilokunarreglu 5. mgr. 101. gr. laga um meðferð einkamála nr. 91/1991 (eml.) Reglan er ein af meginreglum einkamálaréttarfars en megintilgangur reglunnar er að takmarka möguleika aðila til að bæta við nýjum málsástæðum inn í málareksturinn á seinni stigum. Takmörkunin sem reglan felur í sér getur haft talsverð áhrif á rekstur dómsmáls og jafnvel niðurstöðu mála vegna þess að ekki er heimilt að líta til þeirra gagna sem útilokuð hafa verið samkvæmt reglunni í dómsniðurstöðu. Gerð er grein fyrir málsforræðisreglunni og beitingu 2. mgr. 111. gr. eml. en ákvæði greinarinnar er mjög áþekkt því sem birtist í 5. mgr. 101. gr. eml. Beiting ákvæðanna og áhrif þeirra í dómsmálum eru þó ólík. Gerð verður grein fyrir því hvaða réttaráhrif dómsniðurstöður hafa og þá sérstaklega með tilliti til framangreindra lagaákvæða. Óheimilt er að afrita verkefnið að hluta eða í heild án leyfis höfundar hverju sinni 2023-03-16T14:24:31Z 2023-03-16T14:24:31Z 2023-03-16T14:24:33Z 2022-12-05T14:00:43Z 2022-12 http://hdl.handle.net/1946/43451 is Lögfræði Einkamálaréttarfar Einkamálaréttur Réttarstaða Dómsmál Útilokunarregla 5. mgr. 101. gr. einkamálalaga nr. 91/1991, Áhrif á niðurstöðu dómsmála Thesis Master's