2026-10-03T10:17:49Zhttps://skemman.is/oai/request

oai:skemman.is:1946/505322025-06-10T11:01:08Zcom_1946_6867com_1946_6001col_1946_34315

Háskólinn í Reykjavík Inga Lilja Ingadóttir 2002- Viktorija Riskute 1994- Tilgangur: Tilgangur rannsóknarinnar var að kanna hvort samband væri á milli styrks og liðleika í aftanálærisvöðvum og tíðni ökklameiðsla meðal hópfimleikafólks í meistaraflokki. Aðferð: Þátttakendur voru 22 hópfimleikaiðkendur (16 konur, 6 karlar) á aldrinum 18 til 34 ára úr meistaraflokki Stjörnunnar. Mældur var liðleiki í aftanálærisvöðvum með Sit-and-Reach prófi og styrkur var mældur með NordBord tæki. Gögnin voru unnin í SPSS og Excel og metin með lýsandi tölfræði og Pearson fylgnigreiningu. Niðurstöður: Marktækt jákvætt samband fannst milli styrks í aftanálærisvöðvum og fjölda snúninga á ökkla fyrir bæði vinstri (r = 0,518; p = 0,016) og hægri fót (r = 0,511; p = 0,16). Mjög sterk fylgni var á milli styrks í vinstri og hægri fæti (r = 0,954) en mjög veik ómarktæk fylgni var á milli liðleika og fjöldasnúninga á ökkla (r = 0,096; p = 0,671). Umræður: Þrátt fyrir að aukinn styrkur sé oft tengdur við minni meiðslahættu benda niðurstöður til þess að sterkari einstaklingur sé líklegri til að hafa upplifað fleiri snúninga á ökkla. Þetta gæti stafað af meiri ákefð eða krefjandi æfingum. Liðleiki samkvæmt Sit-and-Reach prófinu virðist ekki tengjast ökklameiðslum. Þessar niðurstöður undirstrika mikilvægi þess að leggja áherslu á hreyfistjórnun og stöðugleika samhliða styrktarþjálfun. Frekari rannsóknir með stærra úrtaki og lengri eftirfylgni eru nauðsynlegar til að skýra orsakasambönd. 2025-06-10T11:01:06Z 2025-06-10T11:01:06Z 2025-06-10T11:01:08Z 2025-05-30T22:31:43Z 2025-05 https://hdl.handle.net/1946/50532 is Íþróttafræði Fimleikar Íþróttameiðsli Liðleiki Vöðvar Áhrif liðleika og styrks í aftanálærisvöðvum á ökklameiðsl í hópfimleikum Thesis Bachelor's