2026-09-24T01:53:45Zhttps://skemman.is/oai/request

oai:skemman.is:1946/60262018-10-15T08:57:46Zcom_1946_2003com_1946_1992col_1946_2005

Háskólinn á Bifröst Lilja Margrét Olsen 1981- Kolbrún Sævarsdóttir 1964- Í ritgerð þessari verður fjallað um mansal skv. 1. tl. 1. mgr. 227. gr. a. almennra hegningarlaga nr. 19/1940. Ákvæðið er svohljóðandi: ,,Hverjum þeim sem gerist sekur um eftirtalda verknaði, einn eða fleiri, í þeim tilgangi að misnota mann kynferðislega eða til nauðungarvinnu eða til að nema á brott líffæri hans skal refsa fyrir mansal með allt að 8 ára fangelsi: 1. Að útvega, flytja, afhenda, hýsa eða taka við einstaklingi og við það er beitt eða hefur verið beitt ólögmætri nauðung skv. 225. gr., eða frelssviptingu skv. 226. gr., eða hótun skv. 233. gr. eða ólögmætum blekkingum með því að vekja, styrkja eða hagnýta sér villu viðkomandi um aðstæður eða með því að hagnýta sér bága stöðu viðkomandi.“ Af ofangreindu er ljóst að mansal felur í sér tiltekinn verknað, aðferð og tilgang. Algengasta birtingarmynd mansals er kynferðislegur tilgangur þess. Mansal og hagnýting vændis eru því nátengd fyrirbæri. Dómaframkvæmd erlendis sýnir að mörkin milli þessara háttsemi geta verið óljós en verknaðaraðferð ákvæðisins virðist aðallega skilja þar á milli. Þróun aðgerða hjá alþjóðasamfélaginu hefur verið ör þegar kemur að skipulagðri brotastarfsemi og mansali. Á síðustu árum hefur vitnavernd fengið aukið vægi í baráttunni gegn mansali. Ástæðuna má rekja til tvíþætts tilgangs verndarinnar annars vegar mannúðarsjónarmiða og hins vegar rannsóknarhagsmuna. Samstarf fórnarlamba mansals við rannsókn og saksókn hefur mikla þýðingu fyrir lyktir mála af þessu tagi. Rannsóknir sýna að afleiðingar mansals á fórnalömb þess og sú staðreynd að mansal er oft framkvæmt af skipulögðum glæpahópum, hefur það í för með sér að framburður vitna er misvísandi í málum af þessu tagi. Þeirrar tilhneigingar hefur gætt í dómaframkvæmd að tillit er tekið til þessa. Hér á landi hafa tveir dómar gengið þar sem ákært var fyrir mansal. Í öðrum þeirra var ákærða sýknuð en í hinum voru fimm af sex ákærðu sakfelldir. 2010-08-12T14:53:49Z 2010-08-12T14:53:49Z 2010-08-12 2010-08-12T13:05:03Z 2010-06 http://hdl.handle.net/1946/6026 is Lögfræði Hegningarlög Refsiréttur Mannréttindi Mansal Mansal skv. 227. gr. a. almennra hegningarlaga nr. 19/1940 Thesis Master's